نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٩٤ - ٢٣٦ - امام عليه السّلام (در سود سپاسگزارى) فرموده است

٢٣٣ - امام عليه السّلام (در زيان ستم) فرموده است‌

(١) روز ستمكشيده (انتقام روز رستخيز) بر ستمگر سختتر است از روز ستمگر (تسلّط او در دنيا) بر ستمكشيده (زيرا مدّت ستمگرى ستمگر در دنيا چند روزى بيش نيست و پايان آن هويدا است ولى كيفر او در قيامت آتش جاويد است).

۲۳۴ وَ قَالَ عليه السلام اتَّقِ اللَّهَ بَعْضَ التُّقَى وَ إِنْ قَلَّ وَ اجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اللَّهِ سِتْراً وَ إِنْ رَقَّ.

٢٣٤ (٣٢٣٤)- امام عليه السّلام (در باره پرهيزكارى) فرموده است‌

(١) از خدا بترس ترسيدنى اگر چه اندك باشد (كار خويش با خدا يكسره مگردان كه به گرفتارى هميشگى برسد) و بين خود و خدا پرده‌اى قرار ده اگر چه نازك باشد (حدود و احكام خدا را حفظ كرده پرده درى مكن و جاى آشتى بگذار كه اگر پشيمان شدى راه داشته باشى).

٢٣٥ وَ قَالَ عليه السلام إِذَا ازْدَحَمَ الْجَوَابُ خَفِيَ الصَّوَابُ.

٢٣٥ - امام عليه السّلام (در زيان چند پاسخ گفتن بيك پرسش) فرموده است‌

(١) هر گاه (در باره يك پرسش) پاسخ دادن شلوغ و بسيار گردد درستى (آن پاسخ) پنهان شود (پرسش كننده در شكّ و دو دلى افتد و نمى‌تواند بفهمد پاسخ پرسش او كدام است).

۲۳۶ وَ قَالَ عليه السلام إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى فِي كُلِّ نِعْمَةٍ حَقّاً فَمَنْ أَدَّاهُ زَادَهُ مِنْهَا وَ مَنْ قَصَّرَ فِيهِ خَاطَرَ بِزَوَالِ نِعْمَتِهِ.

٢٣٦ - امام عليه السّلام (در سود سپاسگزارى) فرموده است‌

(١) محقّقا خداى تعالى را در هر نعمتى حقّ سپاسى است، پس هر كه آنرا بجا آورد خدا از آن نعمت او را فراوان دهد، و هر كه از بجا آوردن آن حقّ كوتاهى كند خدا آن نعمت را در خطر نابودى و دور شدن اندازد