یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧ - مادر و مادری

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٧

مادر گذاشته است.

سرّ علاقه زوجین به یکدیگر و به فرزندان و علاقه هر انسانی به تشکیل خانواده که هر اندازه مرد یا زن در تنهایی از لذت بهره مند باشد، لذت خالص خانوادگی که ناشی از اتحاد دو روح است پیدا نمیشود، و بالاخره رمز علاقه به اتحاد دو روح همانا پرورش و تربیت فرزندان است و این غیر از علاقه جنسی و لذت جنسی است و حتی دانشمندانی نظیر راسل اعتراف میکنند که لذت و مسرت حاصل از زندگی خانوادگی بالاتر و صافیتر است از لذتی که شخص از یک معشوقه عادی میبرد.

فلسفه مادری:

٢. از اینجا میتوان فهمید اجمالًا که مادری فلسفهای دارد، یعنی مجموعاً وجود مادر از لحاظ تأثیری که در دوره حمل و رضاع در روح و جسم فرزند دارد و از لحاظ محبت زایدالوصفی که دست توانای خلقت در وجود مادر قرار داده است و بالاخره عواطف خاص مادری، رمزی و سرّی و فلسفهای دارد. چنین نیست که مادر در دوره حمل فقط ماشینی باشد بیتأثیر در وجود فرزند، و در دوره رضاع لوله شیری باشد که به هر حال کودک باید ارتزاق کند از شیر مادر یا شیر زن دیگر یا شیر گاو یا شیر خشک و فرقی میان این شیر و آن شیر نیست، و چنین نیست که محبت مادری مولود ملازمت و معاشرت مادر با فرزند باشد، بلکه غایت و هدفی تکوینی و طبیعی دارد.

مهر مادری:

٣. هدف تکوینی مهر مادر [١] تنها پرورش و محافظت جسم و حیات جسمانی فرزند نیست.

رمز مهر مادری چاشنی محبت زدن به روح فرزند و ایجاد عاطفه انسانی و اجتماعی است:

آری، در حیوان هدف فقط همین است اما در انسان- همچنان که در ورقههای خانواده گفتهایم- علاوه بر این، تربیت و اصلاح و چاشنی دادن عاطفه به روح فرزند است.

انسان عواطف اجتماعی را در کانون خانوادگی از چشمه فیاض پر محبت مادر میگیرد.