یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٥ - نهج البلاغه - اهل البیت و خلافت - مقام معنوی اهل البیت و علم موروثی لدنّی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٧٥

٩. و من کتابه الی اهل مصر مع مالک الاشتر لمّا ولّاه امارتها (نامه ٦٢):

اما بعد، فان اللَّه [١] سبحانه بعث محمداً صلی الله علیه و آله نذیراً للعالمین و مهیمناً علی المرسلین، فلما مضی علیه السلام تنازع المسلمون الامر من بعده، فواللَّه ما کان یلقی فی روعی و لایخطر ببالی ان العرب تزعج هذا الامر من بعده صلی الله علیه و آله عن اهل بیته و لا انهم منحوه عنی من بعده، فما راعنی الّا انثیال الناس علی فلان یبایعونه فأمسکت یدی حتی رأیت راجعة الناس قد رجعت عن الاسلام یدعون الی محق دین محمد صلی الله علیه و آله فخشیت ان لم انصر الاسلام و اهله ان أری فیه ثلماً او هدماً تکون المصیبة به علی اعظم من فوت ولایتکم التی انما هی متاع ایام قلائل، یزول منها ما کان کما یزول السراب او کما یتقشع السحاب، فنهضت فی تلک الاحداث حتی زاح الباطل و زهق و اطمأن الدین و تنهنه.

رجوع شود به ورقههای نهج البلاغه- وحدت اسلامی.

ایضاً راجع به خطبه ٢٢٦: للَّه بلاء فلان، فقد قوّم الاود ... بحث و تحقیق شود.

نهج البلاغه - اهل البیت و خلافت - مقام معنوی اهل البیت و علم موروثی لدنّی

رجوع شود به خطبه ٢ (ص ٣٩) و خطبه ٤، ١٤٢، ١٤٥ و ١٠٧ (ج ٢، ص ٤١) و خطبه ١٥٢ و ٢٣٧ و حکمت ١٤٧.