یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠ - مادر و مادری

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٠

پرورش عاطفی روح فرزند در اجتماع بدانیم.

خلوص و صفای مهر مادری و همچنین صفای لذت مادری:

٩. مهر مادر و محبت مادر خود موضوعی است که نسبت به مهر و محبتهای دیگر امتیاز و تفاوت دارد و قابل بحث است و همین جهت سبب میشود که حقوق مادر امتیاز خاصی داشته باشد، گذشته از اینکه مهر مادری در تکمیل وجود مادر و وجود فرزند هر دو مؤثر است، هر دو را عوض میکند و برای هر دو کیمیاست و ضرورت دارد و از همین جهت جنبه اجتماعی و اخلاقی دارد و تنها مثل قضای حاجت یک امر طبیعی و حیوانی نیست.

یگانه مهری که هرگز تبدیل به کینه و عداوت نمیشود و سبب جنایت نمیگردد:

گذشته از همه اینها مهر مادری از مهرهای دیگر ممتاز است، از همه خالصتر و بینظرتر است، جنبه معاوضه ندارد و به همین جهت لذت مادری نیز خالص ترین و باصفاترین لذتهاست. هر عاشقی از معشوق خود توقع وفا دارد و جفای او سبب رنجیدگی او و احیاناً سبب تنفر و بیمهری او و احیاناً سبب کینه و عداوت او و گاهی سبب جنایت بر او میشود، برخلاف مهر مادری که هر اندازه از فرزند بی اعتنایی ببیند محبت او را فراموش نمیکند، از او متنفر نمیشود، نسبت به او کینه و عداوت و دشمنی پیدا نمیکند، بر او جنایت نمیکند.

چقدر مشاهده شده و تاریخ نشان داده است که پدر پسر را کشته و پسر پدر یا مادر را، برادر برادر را یا خواهر خواهر را و خواهر در قتل برادر شرکت کرده است، اما هرگز کسی مادری را نشان نداده است که نسبت به فرزند خود مرتکب جنایت شده باشد؛ نه از آن جهت است که زنان مرتکب جنایت نمیشوند زیرا زنان گاهی جنایات فجیع مرتکب میشوند، فقط مادری است که اجازه جنایت نمیدهد. برعکس، مادران همواره نشان دادهاند که از ناحیه فرزندان جفا و ظلم دیدهاند، آنها را به زنان خود که معمولًا رقیب مادرانند فروختهاند و به مادران بدی کردهاند اما مادر در همان حال دل پرمهرش نگران فرزند بوده است. افسانهای که ایرج میرزا به نظم آورده و ما در ورقههای خانواده نقل کردیم، مبین همین حقیقت