یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٥ - فلسفه نماز

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٦٥

یأخذها فی الاخره هی الاجر و الثواب و عند العارف ریاضة ما لهممه و قوی نفسه المتوهمة و المتخیلة لیجرها بالتعوید عن جناب الغرور الی جناب الحق فتصیر مسئلمة للسر الباطن حین ما یستجلی الحق لاتنازعه فیخلص السر الی الشروق الساطع و یصیر ذلک ملکة مستقرة کلما شاء السر اطلع الی نور الحق غیر مزاحم من الهمم بل تشییع منها له فیکون بکلیته منخرطاً فی سلک القدس.

در جای دیگر پس از آنکه اجتماعی بودن انسان و لزوم قوانین و لزوم اینکه مقنّن باید مافوق بشر باشد و لزوم اینکه مردم باید به آن مقنّن مافوق بشر عارف و متذکر باشند [را بیان میکند] میگوید:

فایده تربیتی و اجتماعی عبادت:

و مع المعرفة سبب حافظ للمعرفة، ففرضت علیهم العبادة المذکرة للمعبود و کررت علیهم لیستحفظ التذکیر بالتکریر، حتی استمرت الدعوة الی العدل المقیم لحیوة النوع ...

در حدیث معروف حضرت رضا که در ورقههای نماز نقل کردهایم، بعد از اینکه میفرماید:

ان علة الصلوة انها اقرار بالربوبیة للَّه عزوجل و خلع الانداد و قیام بین یدی الجبار جل جلاله بالذل و المسألة و الخضوع و الاعتراف ...

میفرماید:

مع ما فیه من الایجاب و المداومة علی ذکر اللَّه عزوجل باللیل و النهار لئلّا ینسی العبد سیده و مدبره و خالقه فیبطر و یطغی و یکون فی ذکره لربه و قیامه بین یدیه زجراً له عن المعاصی و ما