چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦ - سوء نيّت منافقان
تَربَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ).
امّا بعكس: «ما در مورد شما يكى از دو بدبختى، تيره روزى و بلا و مصيبت را انتظار مى كشيم، يا در اين جهان و جهان ديگر به مجازات الهى گرفتار مى شويد، و يا به دست ما خوار و نابود خواهيد شد(وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا)!»
«حال كه چنين است شما انتظار بكشيد، و ما هم با شما انتظار مى كشيم- شما در انتظار خوشبختى ما باشيد و ما هم در انتظار بدبختى شما نشستهايم- (فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُونَ)!»
بار ديگر تأكيد مى كنيم كه نبايد اين آيات را به شكل طرح يك مسأله تاريخى مربوط به گذشته مورد مطالعه قرار دهيم، بلكه بايد بدانيم درسى است براى امروز و ديروز و فرداى ما و همه انسانها!
هيچ جامعهاى معمولًا از يك گروه منافق- اندك يا بسيار- خالى نيست و صفات آنها تقريباً يكسان و يكنواخت است.
آنها افرادى هستند نادان و در عين حال خودخواه و متكبّر كه براى خويش عقل و درايت فوق العادهاى قائلند.
آنها هميشه از راحتى مردم در رنج و عذابند و از ناراحتىهايشان خوشحال و خندان.
آنها هميشه در ميان انبوهى از خيالات واهى و ترديد و شكّ و حيرت به سر مى برند؛ و به همين دليل، گامى به پيش و گامى به پس مى نهند.
در مقابل آنها مؤمنان راستين با شادى مردم شاد و با غم آنها شريك و سهيمند؛ هيچ گاه به علم و درايت خود نمى نازند؛ و هرگز خود را از لطف حق بى نياز نمى دانند؛ دلى لبريز از عشق خدا دارند؛ و در اين راه از هيچ حادثهاى نمى هراسند.