چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٥ - آخرين سخن درباره منافقان

و در پايان آيه به پيامبر صلى الله عليه و آله هشدار مى دهد كه: «اينها دشمنان واقعى تواند از آنها بر حذر باش(هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ)!»

سپس مى گويد: «خدا آنها را بكشد، چگونه از حق منحرف مى شوند(قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ)!»

روشن است كه اين تعبير، اخبار نيست، بلكه به صورت نفرين است، و براى مذمّت و سرزنش و تحقير اين گروه، ذكر شده، شبيه تعبيرات روزمرّهاى كه انسانها درباره يكديگر دارند، كه قرآن با زبان خود مردم با آنها سخن مى گويد.

به اين ترتيب، در آيه مورد بحث نشانههاى ديگرى از منافقان مطرح شده از جمله:

وضع فريبنده ظاهرى توأم با خالى بودن درون، همچنين ترس و وحشت و بدگمانى نسبت به هر چيز و هر حادثه.

آخرين سخن درباره منافقان

آيات ٥ تا ٨ سوره منافقين:

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُّسْتَكْبِرُونَ

هنگامى كه به آنها گفته شود: «بياييد تا رسول خدا براى شما طلب آمرزش كند»، سرهاى خود را (از روى استهزا و كبر و غرور) تكان مى دهند؛ و آنها را مى بينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبّر مى وزند.

سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

براى آنها آمرزش بخواهى يا نخواهى برايشان تفاوت نمى كند، هرگز خداوند آنها را نمى بخشد؛ زيرا خداوند گروه فاسق (لجوج و منافق) را هدايت نمى كند.