چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٩ - توبه كاران

چهره نفاق در سوره احزاب

نقش منافقان در جنگ احزاب

آيات ١٢ تا ١٦ سوره احزاب:

وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً

و (نيز به خاطر آوريد) زمانى را كه منافقان و بيماردلان، مى گفتند: خدا و پيامبرش جز وعدههاى دروغين به ما ندادهاند.

وَإِذْ قَالَتْ طَّائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَامُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِّنْهُمُ النَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَاراً

و (نيز به خاطر آوريد) زمانى را كه گروهى از آنها گفتند: «اى اهل يثرب (اى مردم مدينه)! اينجا جاى ماندن شما نيست؛ به خانههاى خود بازگرديد!» و گروهى از آنان از پيامبر صلى الله عليه و آله اجازه (بازگشت) مى خواستند و مى گفتند: «خانههاى ما بىحفاظ است!» در حالى كه بىحفاظ نبود؛ آنها فقط مى خواستند (از جنگ) فرار كنند.