چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - تكرار تاريخ و درسهاى عبرت

پنجم: اينكه«منافقان فاسقند و بيرون از دايره اطاعت فرمان خدا(إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمْ الْفَاسِقُونَ)».

آنچه در آيه فوق درباره صفات مشترك منافقان گفته شد در هر عصر و زمانى ديده مى شود. منافقان عصر ما با چهرههاى جديدى كه به خود گرفتهاند، در اصول فوق همانند منافقان قرون پيشين هستند؛ هم تشويق به فساد مى كنند؛ هم جلوى كار نيك را مى گيرند؛ هم بخيل و مسكينند؛ و هم خدا را در تمام زندگيشان فراموش كردهاند؛ و هم قانونشكن و فاسقند. و عجيب اينكه با تمام اين اوصاف، مدّعى ايمان به خدا و اعتقاد محكم و مبرم به مبانى دينى و اسلامى نيز هستند!

در آيه بعد، مجازات شديد و دردناك آنها، در اين جمله كوتاه بيان شده است:

«خداوند مردان و زنان منافق و همه كفّار و افراد بىايمان را وعده آتش جهنّم داده است(وَعَدَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ)».

همان آتش سوزانى كه«جاودانه در آن خواهند ماند(خَالِدِينَ فِيهَا)». و«همين يك مجازات (كه تمام انواع عذابها و كيفرها را در بردارد) براى آنها كافى است(هِىَ حَسْبُهُمْ).»

و به تعبير ديگر، آنها نياز به هيچ مجازات ديگرى ندارند؛ زيرا در دوزخ همه نوع عذاب جسمانى و روحانى وجود دارد.

و در پايان آيه اضافه مى كند: «خداوند آنها را از رحمت خود دور ساخته و عذاب هميشگى نصيبشان نموده است(وَلَعَنَهُمْ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابُ مُّقِيمٌ)». بلكه اين دورى از خداوند، و بُعد از پروردگار، خود بزرگترين عذاب و دردناكترين كيفر براى آنها محسوب مى شود.

تكرار تاريخ و درسهاى عبرت:

آيه بعد براى بيدار ساختن اين گروه از منافقان، آينه تاريخ را پيش روى آنها مى گذارد، و با مقايسه زندگى آنان با منافقان و گردنكشان پيشين، عبرتانگيزترين