چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥١ - شناسايى منافقان از لحن گفتار

وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِى لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ

و اگر ما بخواهيم آنها را به تو نشان مى دهيم تا آنها را با قيافههايشان بشناسى، هرچند مى توانى از طرز سخنانشان آنها را بشناسى، و خداوند اعمال شما را مى داند.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ

به يقين ما همه شما را مى آزماييم تا معلوم شود مجاهدان واقعى و صابران از ميان شما كيانند! و اخبار شما را بيازماييم.

اين آيات بخشى ديگر از صفات و نشانههاى منافقين را شرح مى دهد و مخصوصاً بر اين معنا تأكيد دارد كه اينها تصوّر نكنند براى هميشه مى توانند چهره درونى خود را از پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان مكتوم دارند، و خويشتن را از رسوايى بزرگ برهانند.

نخست مى گويد: «آيا كسانى كه در دلهايشان بيمارى است گمان كردند خدا كينههاى شديدشان را ظاهر نمى سازد(أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَّنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ)!»

«اضغان» جمع «ضغن» بر وزن «حرص»، و همچنين بر وزن «عقد» به معناى كينه شديد است.

آرى، آنها در درون دل، كينه شديدى نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان داشته و هميشه منتظر فرصتى بودند كه ضربهاى بر آنها وارد كنند، قرآن به آنان هشدار مى دهد، تصوّر نكنند هميشه مى توانند چهره واقعى خود را مكتوم دارند.

لذا در آيه بعد مى افزايد: «اگر بخواهيم آنها را به تو نشان مى دهيم، تا آنها را با قيافههايشان بشناسى(وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ)».

در چهرههاى آنها علامتى مى گذاريم كه با مشاهده آن علامت از نفاقشان آگاه