چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - سوء نيّت منافقان

سوء نيّت منافقان

آيات ٥٠ و ٥١ سوره توبه:

إِنْتُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ

هرگاه نيكى به تو رسد، آنها را نارحت مى كند؛ و اگر مصيبتى به تو رسد، مى گويند:

«ما تصميم خود را از پيش گرفتهايم.» و (از نزد تو) باز مى گردند در حالى كه خوشحالند.

قُلْ لَّنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

بگو هيچ حادثهاى براى ما رخ نمى دهد مگر آنچه خداوند براى ما نوشته و مقرّر داشته است؛ او پشتيبان (و سرپرست) ماست و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند.

در آيات فوق به يكى ديگر از صفات منافقان و نشانههاى آنها اشاره شده است و بحثى را كه در آيات گذشته و آينده پيرامون نشانههاى منافقان بود تكميل مى كند.

نخست مى گويد: «اگر نيكى به تو رسد آنها را ناراحت مى كند(إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ)».

خواه اين خير و نيكى پيروزى بر دشمن باشد يا غنائم جنگى، و خواه پيشرفتهاى ديگر.

و اين ناراحتى دليل عداوت باطنى و فقدان ايمان آنهاست. چگونه ممكن است كسى كمترين بهره از ايمان داشته باشد و از پيروزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و يا حتّى يك فرد باايمان عادى ناراحت شود!

«ولى در مقابل اگر مصيبتى به تو برسد و گرفتار مشكلى شوى با خوشحالى مى گويند: ما از قبل پيشبينى چنين مسائلى را مى كرديم، و تصميم لازم را گرفتيم(وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَّقُولُوا قَدْ