چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١ - اكنون به بررسى آيات فوق مى پردازيم

همكارى منافقان در كشورهاى اسلامى با دشمنان اسلام به چشم مى بينيم، و در فردا و فرداها نيز صادق است؛ و مسلّماً اگر مؤمنان راستين به وظايف خود عمل كنند بر آنها پيروز خواهند شد و نقشه هايشان نقش بر آب مى گردد.

همكارى بى سرانجام با اهل نفاق

آيات ١٦ و ١٧ سوره حشر:

كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّى بَرِىءٌ مِّنْكَ إِنِّى أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِين

آنها مثل شيطانند كه به انسان گفت: «كافر شو (تا مشكلات تو را حل كنم!)» امّا هنگامى كه كافر شد گفت: «من از تو بيزارم، من از خداوندى كه پروردگار جهانيان است بيم دارم!»

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِى النَّارِ خَالِدَيْنِ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاؤُا الظَّالِمِينَ

سرانجام كار آن دو اين شد كه در آتش دزوخ خواهند بود، جاودانه در آن مى مانند، و اين است كيفر ستمكاران!

قرآن در اين آيات درباره منافقان به نكته جالبى اشاره مى كند، مى گويد:

«داستان آنها نيز همانند داستان شيطان است كه به انسان گفت كافر شو تا مشكلات تو را حل كنم، امّا هنگامى كه كافر شد گفت من از تو بيزارم، من از خداوندى كه پروردگار عالميان است بيم دارم(كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّى بَرِىءٌ مِّنْكَ إِنِّى أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِين)!»

در اينكه منظور از «انسان» در اين آيه كيست؟ آيا مطلق انسانهايى است كه تحت تأثير شيطان قرار گرفته، فريب وعدههاى دروغين او را مى خورند و راه كفر مى پويند،