چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٤ - منافقان داخلى و خارجى

به هنگامى كه فرشتگان مرگ جان آنها را مى گيرند، ببينى كه چگونه به صورت و پشت آنها مى كوبند (و مجازات مى كنند، به حال آنها تأسّف خواهى خورد).»

اين احتمال نيز وجود دارد كه: مجازات دوم، اشاره به ناراحتىهاى درونى و شكنجههاى روانى بوده باشد كه بر اثر پيروزى همه جانبه مسلمانان، دامن اين گروه را گرفت.

فريب خوردگان

آيه ١٠٢ سوره توبه:

وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحاً وَآخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و گروهى ديگر (مؤمنانى هستند كه) به گناهان خود اعتراف كردهاند؛ و كار خوب و بد را به هم آميختهاند؛ اميد مى رود كه خداوند توبه آنها را بپذيرد؛ به يقين، خداوند آمرزنده و مهربان است!

در مورد شأن نزول آيه فوق، رواياتى نقل شده، كه در بيشتر آنها به نام «ابولبابه انصارى» برخورد مى كنيم. طبق روايتى: او با دو يا چند نفر ديگر از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله، از شركت در جنگ تبوك خوددارى كردند، و هنگامى كه آيات قرآن در مذمّت متخلّفين را شنيدند، بسيار ناراحت و پشيمان گشته، خود را به ستونهاى مسجد پيغمبر صلى الله عليه و آله بستند.

هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از جنگ بازگشت و از حال آنها خبر گرفت، عرض كردند:

آنها سوگند ياد كردهاند كه خود را از ستون باز نكنند، تا اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را باز نمايد.