چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠ - آيات

منافقان، با انتخاب راه نفاق چنين مى پنداشتند كه مى توانند در همه حال موقعيّت خويش را حفظ كنند و از هر خطر احتمالى مصون بمانند؛ از منافعى كه به دو طرف مى رسد، استفاده كرده، و هر دسته غالب شود آنها را از خود بداند؛ اگر مؤمنان پيروز شوند در صف مؤمنان و اگر غلبه با كافران باشد با آنها باشند.

آنها خود را افرادى زيرك و باهوش مى پنداشتهاند و در پرتو روشنايى اين شعله ضعيف و ناپايدار، مى خواستند راه زندگى خود را ادامه دهند و به نوايى برسند.

امّا قرآن پرده از روى كار آنها برداشت، و دروغشان را آشكار كرد، چنانكه مى خوانيم:

إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ[١]

هنگامى كه منافقان به سراغ تو مى آيند، مى گويند ما گواهى مى دهيم كه يقيناً تو فرستاده خدايى! خدا مى داند كه تو رسول او هستى، ولى خدا گواهى مى دهد كه منافقان (در اظهاراتشان) دروغ مى گويند.

حتّى قرآن به كفّار نيز اعلام مى كند كه آنها با شما نيستند، هر وعدهاى دهند عمل نخواهند كرد:

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ* لَئِنْ أُخْرِجُوا لَايَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَايَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَايُنْصَرُونَ[٢]

آيا منافقان را نديدى كه پيوسته به برادران كافر خود از اهل كتاب مى گفتند: «اگر

[١]. سوره منافقون، آيه ١ و ٢.

[٢]. سوره حشر، آيه ١١ و ١٢.