چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه
(١)
پيشگفتار
٩ ص
(٢)
انگيزههاى نفاق در طول تاريخ
٩ ص
(٣)
خطر منافقان
١٠ ص
(٤)
چهره نفاق در سوره بقره
١٣ ص
(٥)
محتواى اين آيات
١٥ ص
(٦)
نكات قابل توجّه در اين آيات
١٨ ص
(٧)
ترسيم گويايى از حال منافقان ضمن دو مثال زيبا
٢٩ ص
(٨)
شرح بيشتر در چهار آيه ديگر
٢٨ ص
(٩)
آيات
٢٨ ص
(١٠)
چهره نفاق در سوره آل عمران
٣٧ ص
(١١)
سوء استفاده از حوادث گوناگون
٣٧ ص
(١٢)
باز هم وصفى ديگر
٤٠ ص
(١٣)
تكيه بر سخنان فريبنده و بى اساس
٤٠ ص
(١٤)
پايانى شوم
٤٤ ص
(١٥)
چهره نفاق در سوره نساء
٤٣ ص
(١٦)
مجالس اهل نفاق
٤٥ ص
(١٧)
از شركت در مجلس منافقان بپرهيزيد
٤٦ ص
(١٨)
پنج وصف ديگر منافقان
٥٠ ص
(١٩)
در آيات 142 و 143 سوره نساء
٥٠ ص
(٢٠)
صفات ديگرى از اهل نفاق
٤٧ ص
(٢١)
هشدار به مؤمنان در برابر توطئههاى منافقان
٥٢ ص
(٢٢)
منافقان را هرگز تكيه گاه خود قرار ندهيد
٥٣ ص
(٢٣)
چهره نفاق در سوره انفال
٥٥ ص
(٢٤)
چهره نفاق در سوره توبه
٥٧ ص
(٢٥)
بهانه تراشى منافقان
٦١ ص
(٢٦)
دو نكته قابل توجّه
٦٣ ص
(٢٧)
سوء نيّت منافقان
٦٤ ص
(٢٨)
اين هم نشانهاى ديگر
٦٧ ص
(٢٩)
خودخواهى منافقان
٦٨ ص
(٣٠)
قيافه حق به جانب گرفتن
٧١ ص
(٣١)
جلسات سرّى منافقان
٧٤ ص
(٣٢)
اعمال منافقانه
٧٩ ص
(٣٣)
تكرار تاريخ و درسهاى عبرت
٨٢ ص
(٣٤)
دستور پيكار با منافقان
٨٥ ص
(٣٥)
گشودن راه توبه بروى منافقان
٨٦ ص
(٣٦)
توطئه خطرناك
٨٨ ص
(٣٧)
پنج نمونه عملى
٨٠ ص
(٣٨)
چهره ديگرى از نفاق
٩١ ص
(٣٩)
در آيه 75 تا 78 سوره توبه
٩١ ص
(٤٠)
چند نكته مهم
٩٤ ص
(٤١)
امروز هم «ثعلبه» ها كم نيستند
٩٣ ص
(٤٢)
پاكبازان و منافقان
٩٧ ص
(٤٣)
كارشكنى منافقان
٩٨ ص
(٤٤)
چند نكته مهم
١٠٠ ص
(٤٥)
نمونه ديگرى از كارشكنى منافقان
١٠٣ ص
(٤٦)
لزوم ايستادگى در برابر منافقان
١٠٨ ص
(٤٧)
دون همّتى منافقان
١١٢ ص
(٤٨)
دو نكته شايان دقّت
١١١ ص
(٤٩)
عذرها و سوگندهاى دروغين
١١٤ ص
(٥٠)
منافقان سنگدل
١١٧ ص
(٥١)
فريب خوردگان
١٢٤ ص
(٥٢)
منافقان داخلى و خارجى
١٢١ ص
(٥٣)
داستان پراهمّيّت مسجد ضرار
١٢٧ ص
(٥٤)
برخورد شديد قرآن با مسجد ضرار
١٣١ ص
(٥٥)
درسى براى همه اعصار
١٣٦ ص
(٥٦)
چهره نفاق در سوره احزاب
١٣٩ ص
(٥٧)
نقش منافقان در جنگ احزاب
١٣٩ ص
(٥٨)
توبه كاران
١٢٥ ص
(٥٩)
چهره نفاق در سوره محمد
١٤٧ ص
(٦٠)
عاقبت كار منافقان
١٤٧ ص
(٦١)
شناسايى منافقان از لحن گفتار
١٥٠ ص
(٦٢)
چهره نفاق در سوره حشر
١٥٧ ص
(٦٣)
نقش منافقان در فتنههاى يهود
١٥٧ ص
(٦٤)
همكارى بى سرانجام با اهل نفاق
١٦١ ص
(٦٥)
اكنون به بررسى آيات فوق مى پردازيم
١٥٩ ص
(٦٦)
دو درس مهم
١٦٣ ص
(٦٧)
چهره نفاق در سوره منافقين
١٦٧ ص
(٦٨)
سرچشمههاى نفاق
١٦٧ ص
(٦٩)
سرچشمه نفاق
١٦٨ ص
(٧٠)
آخرين سخن درباره منافقان
١٧٥ ص
(٧١)
شأن نزول
١٧٦ ص
(٧٢)
منافقان، متعصّب و مستكبرند
١٧٩ ص
(٧٣)
جمعبندى نهايى
١٨٥ ص
(٧٤)
فهرست آيات
١٩١ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩ - عاقبت كار منافقان

بَعْضِ الْأَمْرِ)».

كار منافق همين است كه به دنبال افراد سر خورده و مخالف مى گردد، و اگر در تمام جهات با او قدر مشترك نداشته باشد، به همان مقدار كه وجوه مشترك موجود است همكارى، بلكه اطاعت مى كند.

منافقان مدينه نيز به سراغ يهود آمدند، يهود «بنى نضير» و «بنى قريظه» كه پيش از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله از مبلّغان اسلام بودند، امّا بعد از ظهورش به خاطر حسد و كبر و به خطر افتادن منافعشان، ظهور اسلام را ناخوشايند دانستند، و از آنجا كه مخالفت با پيامبر اسلام و توطئه ضدّ او، قدر مشتركى در ميان منافقان و يهود بود، قول همكارى به آنها دادند.

تعبير«فِى بَعْضِ الْأَمْرِ» شايد اشاره به اين است كه ما تنها در اين قسمت با شما همكارى مى كنيم، ولى شما با بتپرستى مخالفيد، و معتقد به رستاخيز هستيد، ما در اين امور با شما همراه نيستيم.

اين سخن شبيه چيزى است كه در آيه ١١ سوره حشر آمده: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ؛ آيا نديديد منافقان را كه به برادران كافرشان از اهل كتاب مى گويند: هرگاه شما را (از وطن) بيرون كنند، ما هم با شما بيرون خواهيم رفت، و از هيچ كس در مخالفت با شما اطاعت نخواهيم كرد، و اگر با شما پيكار شود، ياريتان خواهيم كرد.»

در پايان آيه آنها را با عبارتى كوتاه تهديد كرده، مى گويد: «خداوند مخفىكارىها و اسرار آنها را مى داند(وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ)».

هم از كفر باطنى آنها و نفاقشان آگاه است، و هم از توطئهچينها با كمك يهود، و به موقع آنها را مجازات خواهد كرد.

و نيز از آنچه يهود از حسادت و دشمنى و عناد مخفى مى داشتند آگاه است. آنها طبق گواهى كتابشان چنان از نشانههاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آگاه بودند كه او را همچون