چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٧ - سرچشمههاى نفاق

چهره نفاق در سوره منافقين

سرچشمههاى نفاق

آيات ١ تا ٤ سوره منافقين:

إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ

هنگامى كه منافقان نزد تو آيند، مى گويند: «ما شهادت مى دهيم كه به يقين تو پيامبر خدا هستى!»- خداوند مى داند كه تو پيامبر او هستى- ولى خداوند شهادت مى دهد كه منافقان دروغگو هستند (زيرا به گفته خود ايمان ندارند).

اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

آنها سوگندهايشان را پوششى قرار دادند (تا مردم را) از راه خدا باز دارند، و چه بد است آنچه انجام مى دادند.

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَايَفْقَهُونَ

اين به خاطر آن است كه آنها (نخست) ايمان آوردند، سپس كافر شدند؛ از اين رو، بر دلهاى آنها مُهر نهاده شده، و (حقيقت را) درك نمى كنند.