چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٥ - دستور پيكار با منافقان

رو شدن شهرهاى آنان، همگى نابود شدند.

تنها جسمهاى بىجان، و استخوانهاى پوسيده در زير خاك، و يا در ميان امواج آب، از آنان باقى ماند.

اينها ماجراهاى تكان دهندهاى است كه مطالعه و بررسى آن هر انسانى را كه كمترين احساس در قلب او باشد، تكان مى دهد.

هر چند خداوند آنها را هيچگاه از لطف خود محروم نساخت،«و پيامبرانشان را با دلايل روشن براى هدايت آنان فرستاد(أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ)».

ولى آنها به هيچ يك از مواعظ و اندرزهاى اين مردان الهى گوش فرا ندادند و براى زحمات طاقتفرسايشان در راه روشنگرى خلق خدا ارجى ننهادند.

«بنابراين، هرگز خداوند به آنها ستم نكرد، اين خودشان بودند كه به خويشتن ستم روا داشتند(فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ)!»

دستور پيكار با منافقان

آيه ٧٣ سوره توبه:

يَا أَيُّهَا النَّبِىُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

اى پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن، و بر آنها سخت بگير! جايگاهشان جهنّم است و چه بد سرنوشتى است!

اين آيه دستور به شدّت عمل در برابر كفّار و منافقان داده و مى گويد: «اى پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن(يَا أَيُّهَا النَّبِىُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ)!»

«و در برابر آنها روش سخت و خشنى در پيش گير(وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ)!»