چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٣ - نمونه ديگرى از كارشكنى منافقان

كه اسناد آنها از نظر ما نيز معتبر نمى باشد.

تنها توجيهى كه مى توان براى روايات فوق كرد (هرچند خلاف ظاهر است) اين است كه پيامبر صلى الله عليه و آله قبل از نزول آيات فوق اين جمله را مى فرموده، و هنگامى كه آيات فوق نازل شد، از استغفار براى آنها صرفنظر فرمود.

روايت ديگرى نيز در اين باره نقل شده كه ممكن است ريشه اصلى روايات فوق باشد كه به هنگام «نقل به معنا» دگرگون شده است، و آن اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «لَوْ عَلِمْتُ أَنَّهُ لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِيْنَ مَرَّةَ غَفَرَ لَهُمْ لَفَعَلْتُ[١]؛ اگر مى دانستم كه هرگاه بيش از هفتاد بار براى آنها استغفار كنم خداوند آنان را مى بخشد، چنين مى كردم.»

مفهوم اين سخن (مخصوصاً با توجّه به كلمه «لو» كه براى امتناع مى باشد) اين است كه مى دانم خدا آنها را نمى بخشد، ولى به قدرى قلبم از عشق به هدايت بندگان خدا و نجاتشان آكنده است، كه اگر فرضاً بيش از هفتاد بار استغفار باعث نجاتشان مى شد، چنين مى كردم.

به هرحال، مفهوم آيات فوق روشن است، و هر حديثى بر خلاف آنها باشد، يا بايد آن را توجيه كرد و يا كنار گذاشت.

نمونه ديگرى از كارشكنى منافقان

آيات ٨١ تا ٨٣ سوره توبه:

فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ رَسُولِ اللَّهِ وَكَرِهُوا أَنْ يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَقَالُوا لَاتَنفِرُوا فِى الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَّوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ

تخلّف كنندگان (از جنگ تبوك) از مخالفت با رسول خدا صلى الله عليه و آله خوشحال شدند و

[١]. تفسير مجمع البيان، ج ٥، ص ٩٧.