ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٨ - قرائت

[سوره الرعد (١٣): آيه ١٦]

(قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَ فَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُماتُ وَ النُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ (١٦))

ترجمه:

بگو: كيست پروردگار آسمانها و زمين؟ بگو: خداوند يكتا. بگو: آيا جز خداوند براى خود اوليايى گرفتيد كه براى خود مالك سود و زيانى نيستند؟! بگو:

آيا كور و بينا مساويند يا اينكه آيا ظلمتها و روشنى مساويند يا اينكه براى خداوند شريكهايى قرار داده‌اند كه مثل او خلق مى‌كنند و خلقتهاى آنها بر ايشان مشتبه شده است؟! بگو: خداوند، خالق هر چيزى است و او يگانه و قهار است.

تعداد آيات:

بنا بر عدد كوفيان يك آيه و بنا بر عدد اهل مدينه و بصره دو آيه و بنا بر عدد اهل شام سه آيه است. شاميان‌(الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ) را پايان آيه‌اى دانسته‌اند. اهل مدينه و بصره و شام‌(الظُّلُماتُ وَ النُّورُ) را پايان آيه‌اى بحساب آورده‌اند.

قرائت:

كوفيان- بجز حفص- «ام هل تستوى الظلمات» را به ياء و ديگران به تاء خوانده‌اند.