ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩ - نظم آيات

در پيرامون زنده شدن مردگان.

مقصود اين است كه: خداوندى كه داراى چنان قدرت و علمى است، قدرت بر زنده كردن مردگان نيز دارد.

برخى گفته‌اند: آيه نخست به‌(وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ ...) و ما بعد آن‌(لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ ...) متصل است. يعنى: خداوندى كه بر امور مشكل و غامض، علم دارد، بمصالح بندگان، بهتر آگاه است و اگر نازل كردن عذاب يا آيه، بر طبق مصلحت باشد، انجام خواهد داد. اين قول از بلخى و ابى مسلم است.

آيه‌(لَهُ مُعَقِّباتٌ ...) به‌(سارِبٌ بِالنَّهارِ) و بقولى به‌(عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ) اتصال دارد. يعنى چنان كه خداوند به آن امور، داناست، محافظانى بر انسان گمارده است، تا او را حفظ كنند. برخى گفته‌اند: متصل است به‌(إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ ...) يعنى: اى پيامبر، تو ترساننده‌اى و بوسيله فرشتگان حفظ مى‌شوى.

جمله‌(إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ...) متصل است به‌(وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ ...) يعنى:

خداوند عذاب را بر مردمى نازل مى‌كند كه رفتار و روش پسنديده خود را تغيير دهند.

حتى اگر در ميان آنها كسى سراغ داشته باشد كه در آينده مؤمن ميشود يا از نسل او مؤمنى بوجود مى‌آيد، عذاب بر آنها نازل نخواهد كرد.

برخى گفته‌اند: متصل است به‌(سارِبٌ بِالنَّهارِ) يعنى هنگامى كه شخص معصيت كند، ديگر از محافظت فرشتگان خدا خارج و دچار كيفر خواهد شد.

برخى هم گفته‌اند: جمله عموميت دارد و ارتباطى به ما قبل ندارد تا از عموم آن كاسته شود.