سيد مرتضى گويد: اين آيه، دلالت دارد بر جواز آمرزش گنهكاران مسلمان، زيرا خداوند، بيان فرموده است كه با ستمكار بودن ايشان مغفرتش را شامل حالشان مى‌سازد نه در حالى كه ستمكار نباشند.

(وَ إِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ الْعِقابِ:) و خداوند نسبت بكسانى كه سزاوار باشند، كيفرى سخت دارد.

از سعيد بن مسيب روايت شده است كه: چون اين آيه نازل شد، پيامبر فرمود اگر عفو خداوند نبود، زندگى بر احدى گوارا نبود و اگر تهديد و كيفر خداوند نبود، همه مردم اطمينان پيدا مى‌كردند.

روزى مطرف اين آيه را خواند و گفت: اگر مردم قدر رحمت و عفو خدا را ميدانستند، چشمشان روشن مى‌شد و اگر مردم قدر عذاب و كيفر و غضب خدا را مى- دانستند، چشمانشان همواره مى‌گريستند.

(وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ:) ابن عباس گويد: يعنى مردم كافر مى‌گويند چرا آيه و نشانه‌اى نظير شتر صالح و عصاى موسى بر وى نازل نميشود؟! زجاج گويد: آنها معجزاتى غير از آنچه پيامبر آورده بود ميخواستند و مى‌گفتند: بايد معجزاتى نظير معجزات موسى، عيسى بياورد، از اينرو خداوند اعلام داشت كه هر قومى را هدايت كننده‌اى است. در حقيقت خداوند متعال ميخواهد بيان كند كه آنها با اين خواهشها به راه زشتى افتاده‌اند. چنان كه مى‌گفتند:

(لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً ... أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا».) (اسراءِ ٩٠: ما بتو ايمان نخواهيم آورد جز اينكه از زمين براى ما چشمه‌اى آشكار كنى ... يا اينكه خدا و فرشتگان را نزد ما آورى) و نيز مى‌گفتند: كوه صفا را براى ما طلا گردان تا هر چه مى‌خواهيم از آن استفاده كنيم. علت اينكه خداوند اين درخواست‌ها را اجابت نكرد، اين است كه اگر اجابت مى‌كرد، كفار ديگر نيز هر كدام درخواست آياتى مى‌كردند و اين درخواستهاى بيجا همواره ادامه مى‌يافت.

(إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ:) همانا تو ترساننده‌اى و هر قومى را هدايت‌