ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٦ - ترجمه

[سوره إبراهيم (١٤): آيات ٤٢ تا ٤٥]

(وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ (٤٢) مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ (٤٣) وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ (٤٤) وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ (٤٥))

ترجمه:

و گمان مكن كه خداوند از كردار ستمكاران غافل است. همانا آنها را براى روزى كه چشمها از ترس خيره مى‌شوند، به تأخير مى‌اندازد. حال آنكه شتابان بوده، سرها را بلند كرده‌اند و چشمانشان به آنها باز نمى‌گردد و دلهاى ايشان همچون هوا بى‌قرار و بى آرام است. و بترسان مردم را از روزى كه ايشان را عذاب رسد و ستمكاران گويند: پروردگارا ما را تا مدتى نزديك مهلت ده، تا دعوتت را اجابت و پيامبران را