ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦١ - قرائت

[سوره الحجر (١٥): آيات ١ تا ٥]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ (١) رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ (٢) ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (٣) وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ (٤))

(ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ (٥))

ترجمه:

اين است آيات كتاب آسمانى و قرآن مبين. و قرآن مبين. چه بسا مردم كافر دوست دارند كه مسلمان بودند. ايشان را بحال خود گذار تا بخورند و لذت برند و سرگرم آرزوى خود باشند كه بزودى خواهند دانست. ما قريه‌اى را هلاك نكرديم، جز اينكه برايش مدتى معلوم بود. هيچ امتى از مدت خود، جلو و عقب نمى‌افتد.

قرائت:

ربما: اهل مدينه و عاصم، بدون تشديد و ديگران با تشديد خوانده‌اند.

محمد بن حبيب شمونى از اعشى از ابو بكر «ربتما» خوانده‌اند.

سكرى گويد: «رُبَّما و رُبَّتما و رُبَما و رُبَتَما و رُبَّ و رُبَ» شش لغت است.

سيبويه گويد: «ربّ» حرف است و كلمه «ما» بعد از آن دو وجه دارد: ١- نكره‌