فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٠ - قلمرو قاعده درءُ رضا استادى
قصاص است، بلكه در برخى از اين روايات قصاص در برابر حد قرار داده شده است.
ظاهر دسته دوم از روايات، اطلاق حد بر قصاص است، به گونهاى كه قصاص از مصاديق و افراد حد شمرده شده است.
روايات دسته نخست:
١. فى الوسائل عن التهذيب بإسناده عن جعفربن بشير عن معلى بن عثمان عن أبي عبدالله عليه السلام ـ في حديث ـ قال:
«
امام صادق (ع) مىفرمايد: كسى كه در قصاص و يا حد كشته شود، ديهاى براى او نيست.
عطف حد بر قصاص در اين روايت مشعر به مغايرت اين دو مىباشد.
٢. في الوسائل عن الكافي على بن ابراهيم عن النوفلي عن السكوني عن أبي عبدالله (ع) قال:
«
امام صادق (ع) مىفرمايد: حدّ به ارث برده نمىشود».
معلوم است كه حق قصاص به ارث برده مىشود،بنابر اين حد در اين روايت شامل قصاص نمىشود.
٣. أيضاً عن الكافي محمد بن يحيى عن أحمد بن محمد بن عيسى عن ابن محبوب عن هشام بن سالم عن عمّار الساباطي عن أبي عبدالله (ع)، قال: سمعته يقول:
«
(٣٢)وسائل الشيعه، ج ٢٩، ص ٦٥.
(٣٣) همان، ج٢٨،ص ٤٥، ٤٦، ٢٠٨ و ٢٠٩.