فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی
(١)
پرتوى از بازتابهاى فقهى سيره حكومتى امام على(ع) در گفت و گو با آيت الله محمد مؤمن قمى
٣ ص
(٢)
ديه اهل ذمه و شهروندان غيرمسلمان* سيد محمود هاشمى شاهرودى
٣١ ص
(٣)
آموزههاى فقهى جنگهاى جمل و صفين و نهروان محمدمهدى آصفى
٥٥ ص
(٤)
فقه سياسى امام على آرمانگرايى يا واقعگرايى احمد مبلغى
٧١ ص
(٥)
حكم حكومتى در فقه علوى محمد رحمانى
١٠٦ ص
(٦)
تكمله «مجموعة فتاوى ابن الجنيد» سيدحسن فاطمى
١٣٢ ص
(٧)
مجموعه رسائل خطى رساله اجوبه مسائل ميرزا محمد حفيظ 1 تأليف علامه محقق ملامحمداسماعيل مازندرانى خواجويى (م 1173 هـ ق)
١٧١ ص
(٨)
در آستانه نشر معرفى كتاب قلائد الفرائد حاج ملاغلام رضا قمى از شاگردان شيخ انصارى
١٧٤ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣١ - ديه اهل ذمه و شهروندان غيرمسلمان* سيد محمود هاشمى شاهرودى
ديه اهل ذمه و شهروندان غيرمسلمان*
ديه اهل ذمه در نگاه فقها
در شرائع آمده است:
ديه ذمى، چه يهودى و چه نصرانى و چه مجوسى، هشتصد درهم و ديه زنان ايشان نصف آن است. در پارهاى از روايات آمده است كه ديه يهودى و نصرانى و مجوسى همان ديه مسلمان است و در برخى ديگر از روايات، ديه يهودى و نصرانى چهار هزار درهم تعيين شده است. شيخ طوسى اين دو دسته از روايات را بر مواردى حمل كرده است كه قاتل عادت به قتل اهل ذمه داشته باشد، از اين رو امام ديه را به ميزانى كه صلاح بداند تغليظ مىكند تا جرأت بر اين كار را از ميان بردارد. (١)
(الف) تقرير فارسى به قلم يكى از شاگردان معظّم له.
(١) شرائع الاسلام، ج ٤، ص ١٠١٨.