٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٠ - حكم حكومتى در فقه علوى محمد رحمانى

٤. امتحان سخنرانان: اميرمؤمنان در مواردى برنامه گزينش داشت؛ از جمله در معالم القربه آمده است:

على(ع) حسن بصرى را كه براى مردم سخنرانى مى‌كرد امتحان كرد و از او پرسيد: ستون دين چيست؟ جواب داد: ورع و پرهيزكارى. سپس پرسيد: آفت دين چيست؟ جواب داد: طمع.

پس از آن به او فرمود: حالا اگر مى‌خواهى سخنرانى كن. (٦٠)

٥. منع از ازدواج موقت: ائمه(ع) برخى از اصحاب خويش را به جهت مصالحى از ازدواج موقت منع كرده‌اند. على(ع) از رسول خدا نقل مى‌كند كه آن حضرت در جنگ خيبر (در ايام جنگ) گوشت الاغ اهلى و ازدواج موقت را حرام كرد. (٦١)

پرواضح است منع موقتى ازدواج موقت با تحريم هميشگى آن كه بدعت است تفاوت بسيار دارد.

٦. منع نشستن مردان در معابر: صاحب كتاب البيان و التبيين آورده است: على(ع) در كوفه مردم را از نشستن بر سر راه منع كرده بود. در اين باره با او سخن گفتند. فرمود: به يك شرط، كارى به كارتان ندارم. گفتند: آن شرط چيست؟ فرمود: چشم پوشيدن [از نامحرم]، جواب سلام عابران را دادن (٦٢) و... .

احكام جزايى

موارد احكام حكومتى در امور جزايى و قضايى فراوان است. شايد بتوان گفت:


(٦٠) معالم القربه، ص ٢٧١.
(٦١) وسائل الشيعه، باب اول از ابواب المتعه، ج ١٤، ص ٤٤١، ح ٣٢. همين مضمون از امام صادق(ع) نسبت به عمار و سليمانِ بن خالد نقل شده. (همان، باب ٥ از ابواب المتعه، ص ٤٥٠، ح ٥.
(٦٢) جاحظ، البيان و التبيين، ج ٢، ص ٢١ و ص ١٠٦.