فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٢ - آموزههاى فقهى جنگهاى جمل و صفين و نهروان محمدمهدى آصفى
آن كه قاضى هارون در كوفه بود و عامى مذهب است، فقهاى اماميه او را توثيق و به روايات او استناد مىكنند.
و قاسم بن محمد اگر چه با چند مجهول مشترك است ولى با همين راوى و مروى عنه در سند روايتى در تفسير على بن ابراهيم قمى، در تفسير آيه شريفه {اهْدِنَا الصَّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ} به اين نحو آمده:
«و حدثني أبي (ابراهيم بن هاشم) عن القاسم بن محمد عن سليمان بن داود المنقري عن حفص بن غياث»
و اين عين همان سند روايت كلينى است. بنابراين قاسم بن محمد به اين دليل كه در اسناد كتاب تفسير على بن ابراهيم آمده قابل اعتماد و استناد است.
دلالت اين روايت كامل است و توضيحى احتياج ندارد، صاحب جواهر هم همين روايت را با اجماع، حجت در اين دو مسأله مىداند.
در اين جا تذكر چند نكته لازم است.
ادله تحريم مطلق قتل اسراى اهل بغى
در مقابل ادلهاى كه بر قول به تفصيل آورديم، اين جا به دو روايت اشاره مىكنيم. در اين دو روايت مطلقا قتل اسراى اهل بغى و تعقيب آنها و كشتن مجروحان آنها تحريم شده است:
و باسناده عن المنقري عن حفص بن غياث عن أبي عبداللّه(ع) قال: سأل رجل أبي ـ صلوات اللّه عليه ـ عن حروب أمير المؤمنين(ع) و كان السائل من محبّينا، فقال له أبوجعفر(ع):