عموم احكام اوليه تنافى دارد. در مثالى كه فرموديد، مالكيت همه انسانها محترم است و اطلاق دارد، حتى در موردى كه ضرورت اقتضا كرده كه مالكيت محدود بشود. همين طور موارد احكام حكومتى ديگرى كه از اميرمؤمنان(ع) مورد بحث است كه با اطلاق و عموم ادله احكام شرعى يا احكام شرعى اوليه يا ثانويه تنافى دارد. لطفا توضيح بيشترى بفرماييد.
آيت اللّه مؤمن: بسيارى از مواردى كه در ذهن شما است و مثال زديد، از قبيل تعارض نيست؛ چون تعبيرى كه قرآن كريم و روايات دارد، پيامبر و امام را به عنوان ولىامر قرار دادهاند. تعبير قرآن {النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤمِنِينَ} است؛ يعنى ولايت بيشترى دارند. اگر پيامبر يا امام ولايت داشت، ولايتش تقدم بر مؤمنان دارد وگرنه اَولى نمىشود. در واقع شخص بر آنچه ملك خودش است، ولى است، اما پيامبر اَولى است، يعنى پيامبر، هم ولى است و هم ولايت او تقدم دارد.
پس تعارض نيست؛ يعنى آقا، تو اختيار دارى و من هم اختيار دارم، اما من چون ولى امر هستم اختيارم مقدم است. معنايش اين است كه تعارض نيست، اطلاق و تقييد هم نيست، بلكه هر دو اختيار داريد، امّا هر وقت كه قرار شد تنافى خارجى بين خواستهها باشد، آن كه اَولى است و تقدم دارد مطرح مى شود.
فقه اهل بيت: در هر صورت ميان اين دو حق، اصطكاكى هست، اگر چه فرمايش امام مقدم است.
آيت اللّه مؤمن: هر چه مىخواهيد اسمش را بگذاريد من مىگويم: اگر
|
