فقها اتفاق نظر دارند كه ]براى تحقق ماه شرعى] رؤيت هلال در شهرى كه فرد مكلف زندگى مى كند، معتبر نيست ورويت هلال در شهرهاى ديگر كفايت مى‌كند. روايات دال براين مطلب در حد استفاضه است (١) .

همچنين اگر دو شهر درافق متحد باشند، فقها اتفاق نظر دارند كه رؤيت هلال در يك شهر براى شهر ديگر كافى است همين طور اگر زمان طلوع هلال در آنها يكى باشد و نيز جايى كه زمان طلوع ماه در دو شهر مختلف باشد اما ثبوت ماه در يك شهر مستلزم اين باشد كه ماه براى شهر ديگر به طريق اولى ثابت باشد. مثلا ديده شدن ماه در شهرى كه در مشرق قراردارد، دليل وجود ماه در شهرى است كه در مغرب قرار دارد، زيرا ماه از طرف شرق به طرف غرب حركت مى‌كند. بنابراين اگر ماه در شرق ديده شود، دليل برتولد شرعى و قابل رؤيت بودن ماه به هنگام غروب خورشيد در مشرق و قبل از رسيدن به مغرب است.

در هيچ يك از موارد فوق ميان فقها اختلاف نظر وجود ندارد. اختلاف نظر ميان فقها تنها در جايى است كه افق‌هامختلف باشد و هلال در شهر غربى ديده شود. در اين صورت

(١) ر.ك: وسائل الشيعه، باب ١١، از ابواب احكام ماه رمضان، حديث ١٠، ١٣ وغير آن.