مؤخّربكشد، پس اداره سنگ نموده صفحه يمنى از مؤخّر تا مقدم مسح كند. و در ثالث از وسط ابتدا نموده مجموع صفحتين را جملةً و احدةً مسح كند. و در هر مرتبه استيعاب اجزاى محلّ را جميعاً به هريك از احجار فوت نكند.و اين طريق را چنان كه بايد رعايت كردن خالى از عسرى و مشقّتى نيست.

بيستم: استنجاء به آب مرد را در جهت طول مستحبّ است‌و زن رادر جهت عرض ، چنان كه در استبرا سنّت است....

بيست و سيم: سنگى كه بعد از زوال عين مستعمل شده باشد، خواه از تتمّه نصاب عدد ثلاثه به جهت اكمال نصاب و خواه مافوق نصاب از براى ايتار عدد، اگر چه طاهر است امّا استعمال آن بار ديگر در استنجاء مطلقاً مكروه است آن شخص را و ديگرى را ، خواه استعمال آن در ازاله عين بوده باشد و خواه به جهت كمال عدد ثلاثه و خواه از براى ايتار مافوق ثلاثه و حرام نيست اصلا.

بيست و چهارم: استنجاء به هر آبى كه مكروه الاستعمال باشد در وضو و غسل مكروه است، مانند آب عيون جاريه كبريتيّه و زاجيّه؛ چه درحديث وارد است كه آنها از فوج جهنّم است (١١٤) ـ بفتح فا و اهمال حا بعد از واو ساكنه ـ و مانند آبى كه در آفتاب گرم شده باشد؛ چه در حديث وارد شده كه مورث برص است.... (١١٥)

بيست و هشتم: خاتمى كه نگين او از حجاره زمزم باشد در دست چپ داشتن درحال استنجاء مكروه است، ودر روايت امر به نزع آن در وقت استنجاء على سبيل الاستحباب وارد شده (١١٦) ، همچنان كه استصحاب آن نيز با خود در بيت الخلا مكروه است.

و در نُسَخ مصحّحه كافى كلينى، درمضمره ابن عبد ربّه به جاى لفظ «زمزم» لفظ «زمرّذ» واقع است ـ بضمّ زاى و ميم و راء مشدّده قبل از ذال معجمه ـ و آن نوعى است

(١١٤) المحاسن، ج٢، ص٥٧٩، باب المياه المنهي عن شربها، ح٤٧؛ من لايحضره الفقيه، ج١، ص١٤، ح٢٥.
(١١٥) الكافي، ج٣، ص١٥، ح٥؛ تهذيب الاحكام، ج١، ص٣٦٦، ح١١١٣.
(١١٦) الكافي، ج٣، ص١٧، ح٦.