٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٦١

احكام خمسه است.

دويم: دلك و مسح مخرج بول دراستنجاء و ازاله عين خبث به جسمى طاهر. و مستحبّ است بعد از استبرا و قبل از شستن و آب ريختن.

و استحباب آن در بيان شهيد ـ قدس اللّه‌ نفسه ـ مذكور است. (١١٢)

سيم: آب ريختن برمخرج بول، زايد بر قدر واجب كه عبارت است از دو مثل ما على الحشفه، سنّت است....

ششم: تنحنح سه بار در استبرا سنّت است مطلقاً ، مرد را و زن را ، و فيما سبق ذكر كرديم كه سلاربن عبدالعزيز بر مردان واجب مى‌داند، و ابن الجنيد بر زنان. (١١٣)

هفتم: به حسب اعتبار خصوصيّت استنجاء مستحبّ است كه آب و آلات استنجاء مباح بوده باشد و اگر مغصوب باشد استنجا به آن اعتبار كه استنجاست به آن آلات مكروه خواهد بود، اگر چه از جهت اعتبار تصرّف در مغصوب حرام است، مثل وضو از اناء مغصوب يا طلا يا نقره.

هشتم: سنّت است كه متخلّى خود بنفسه مباشر استنجاء باشد، واگر ديگرى را متولّى سازد، مثل كنيزى كه ملك او يا مزوّجه يا محلّله او باشد جايز است و حرام نيست.

نهم: مستحبّ است كه آلات استنجاء مقصور باشد بر زمين، مثل سنگ يا كلوخى كه مستحكِم شده باشد ـ بكسر كاف، برصيغه اسم فاعل ـ يا نبات زمين ، مثل چوبى كه صلابت و استحكام داشته باشد و پوست يا خرقه يا آجر و امثال آنها نبوده باشد.

دهم: سنّت است اكمال نصاب ثلاثه احجار درصورتى كه زوال عين نجاست به كمتر از آن شده باشد، به جهت رعايت احتياط و خروج از عهده خلاف....

نوزدهم: سنّت است كه در استعمال سنگ اوّل ابتدا از مقدّم صفحه يمنى كرده تا مؤخّر صفحه بكشد. پس در صفحه يسرى به حركت دورى گردانيده از مؤخّر صفحه تا مقدّم مسح كند. و در سنگ ثانى برعكس اوّل، ابتدا از صفحه يسرى كرده از مقدّم تا


(١١٢) البيان، ص٤٢.
(١١٣) المراسم، ص٣٢؛قول ابن جنيد يافت نشد.