كند. و همچنين اگر مسّ باطن يا ظاهر دبر با قُبُل ديگرى كرده باشد، به ظاهر يا به باطن كف، خواه حلال و خواه حرام، اعاده وضو سنّت است.
وصدوق، ابو جعفر بن بابويه ـ رضى اللّه تعالى عنه ـ حكم به وجوب اعاده و احتجاج به روايت عمّار ساباطى كرده است ، و آن روايت محمول است براستحباب، على الاصحّ....
سى و چهارم: كسى را كه متعمّداً درنماز قهقهه كند اعاده وضو سنّت است. و ابن جنيد حكم به وجوب اعاده كرده، و متمسّك شده به مقطوعه سماعه، كه محمول است برنُدب.
سى و پنجم: وضو عقيب حدث سنّت است اجماعاً، از براى مجرّد كَوْنِ برطهارت و منزّه بودن از حدث و مستمر بودن به حكم اباحت عبادت و قرب جناب الهى ، كه غايتى است صحيح و راجح.به استحباب وضو لنفسه نمىشود، چنان كه در حواشى دروس بيان كرده ام....
چهل و يكم : اگر كسى استنجا به آب ناكرده وضو كند، اعاده وضو بعد از استنجاء به آب او را سنّت است، هرچند قبل از آن وضو استجمار كرده باشد، اعاده واجب نيست، على الاصحّ.
وصدوق، ابو جعفر بابويه را ـ رحمه اللّه تعالى ـ مذهب آن است كه استنجاء به آب شرط صحّت وضوست، و وضو قبل از استنجا واجب الاعاده است، و متمسّك است به روايتى كه اصحّ حمل آنهاست براستحباب.
چهل و دوم: اگر متوضّى چشمه احليل خود را فتح كند وضو را اعاده كردن سنّت است، على الاصحّ.و ابو جعفر بابويه در فقيه حكم كرده است كه وضو به سبب آن منتقض مىشود و اعاده وضو و نمازى كه به آن وضو گذارده باشد واجب است.
چهل و سيم: آن كه از دبر يا از احليل خونى سيلان كند اعاده وضو سنّت است، خواه
من لايحضره الفقيه، ج١، ص٣٩، ح١٤٨.
مختلف الشيعه، ج١، ص٩٣، م٥١.
من لايحضره الفقيه، ج١، ص٣٩، ذيل الحديث١٢.