مَثَل نماز در ميان اعمال دينيّه مَثَل عمود، يعنى تيرك خيمه است، اگر عمود ثابت و قائم است، طناب‌ها و ميخ‌ها و پرده نفع دارد، و اگر عمود شكسته شود هيچ طناب و ميخى و پرده‌اى فايده ندارد.

ثانى: به طريق كلينى و طريق من لايحضره الفقيه، به سند صحيح ، از معاوية بن وهب:

قال:سألت أبا عبداللّه‌(ع) عن أفضل ما يتقرّب به العباد إلى ربّهم و أحبّ ذلك إلى اللّه‌ عزّ وجلّ ما هو؟ فقال:ما أعلم شيئاً بعد المعرفة أفضل من هذه الصلاة، ألاترى أنّ العبد الصالح عيسى بن مريم(ع) قال:وَ أَوْصَانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكَاةِ مَادُمْتُ حَيّاً؛ (١٩)

گفت وهب: به خدمت امام جعفر صادق(ع) سؤال كردم از افضل آنچه بندگان به وسيله آن تقرّب مى‌جويند به درگاه پروردگار خود و دوست داشته ترينِ آن اعمال پيش جناب الهى ـ عزّوجلّ ـ فرمودكه :نمى دانم كه بعد از معرفت معارف ربوبيّات هيچ چيز افضل از اين نماز؛ آيا نمى‌بينى كه بنده صالح عيسى بن مريم(ع) گفت كه: اللّه‌ تعالى مرا وصيت كرده است به نماز و زكات مادام كه در قيد حيات بوده باشم.

«بَعدَ المعرفه» دو معنى دارد:

اوّل: آن كه معرفت اللّه‌ افضل جميع حسنات است، بعد از آن، نماز افضل است از ساير اعمال.

ثانى: آن كه نماز كه بعد از معرفة اللّه‌ و علم به معرفت مبدأ و معاد بوده باشد، افضل است از جميع طاعات و عبادات؛ چه معرفت مبدأ و معاد شرط صحّت نماز است، چنانچه در حواشى من لايحضره الفقيه آورده ام.

(١٩) الكافي، ج٣، ص٢٦٤، باب فضل الصلاة، ح١؛ من لايحضره الفقيه، ج١، ص١٣٥، باب فضل الصلاه، ح٦٣٤؛ مريم، آيه٣١.