وجه سوم: درصحيحه معاوية بن عمّار آمده است كه امام صادق(ع) درمورد مردى كه تا زمان زيارت خانه خدا، ذبح در منى را فراموش كرده و در مكه حيوانى خريده و ذبح كرده،فرمود:

لابأس، قد أجزأ عنه. (١٧)

روشن است كه خريدن درمكه خصوصيتى ندارد تا پرسش كننده روى آن تأكيد كرده باشد؛ بنابراين مقصود پرسش كننده اين است:كه حج گزار درروز دهم، ذبح درمنى را فراموش كرده و براى زيارت خانه خدا به مكه آمد، حيوانى درمكه خريده و جهت رعايت انجام ذبح در روز دهم، آن را درمكه ذبح كرده است، كه امام(ع) فرمود: قد أجزأ عنه. اگر حكم فراموشى چنين باشد، بدون اشكال عرف آن را به فرض ناتوانى سرايت مى‌دهد.

وجه چهارم: آيه شريفه:

{ لَكُمْ فيِها مَنافِعُ إلى أَجَلٍ مُسَمّى ثُمَّ مَحِلُّه‌آ إِلَى الْبَيْتِ الْعَتيِقِ} ؛ (١٨)

درآن [ قربانى] منافعى براى شما است تا زمان معيّنى(روز ذبح آنها)؛ سپس محلّ آن، خانهكعبه است.

اگر فقط معناى لفظى آيه را در نظر بگيريم بايد بگوييم:مكان قربانى گرداگرد كعبه مى‌باشد؛ زيرا كعبه همان بيت عتيق است؛ ليكن بدون شك تمام مكه مراد است؛ چنان كه در آينده در حديث صحيح خواهد آمد كه «تمام مكه قربانگاه است (١٩) » و اين تفسير بدين مناسبت است كه‌بيت عتيق درمكه مى‌باشد. اگر روايات واجب بودن ذبح در منى نبود، به

(١٧) وسائل،ج١٤،باب٣٩ از ابواب ذبح،ص١٥٦و ١٥٩،ح٥و ١١.
(١٨) حج،آيه٣٣.
(١٩) وسائل،ج١٤،ص٨٨،باب٤ از ابواب ذبح، ح٢.