(بنا بنوشته فاضل مذكور نسخه‌اى از كتاب ميزان الحكمه ابو ريحان در بيان اوزان فلزات و احجار و جواهر و طريقه دريافتن طلا و نقره و فلزات خالصه بخط نسخ عادى مورخ بسال ١٠٣٢ بقلم احمد بن على مكى شيرازى در ١١٥ صفحه در كتابخانه آصفيه حيدرآباد دكن موجود است)؛ مجله المقتطف شماره دسمبر ١٩٤٣ ص ٤٣٥- ٤٣٦؛ ميلى، علم عرب ص ١٠٠- ١٠١؛ آئين اكبرى (رش: ژورنال از يأتيك سال ١٨٥٨ م، مقاله كلمان موله مذكور در ميلى ص ١٠١)؛ ابو ريحان بيرونى تأليف نگارنده.

درباره كتاب حكيم ابو الفتح عمر بن ابراهيم خيام و عمل وى در اين باب، رش: رسالة فى الاحتيال لمعرفة مقدارى الذهب و الفضّة فى جسم مركّب منهما (نسخه محفوظ در كتابخانه گوتا در آلمان بشماره ١١٥٨، رش: بروكلمن، تاريخ ادبيات عرب ج ١ ص ٤٧١؛ علامه قزوينى، حواشى چهار مقاله عروضى سمرقندى ص ٢٢١) و اين همان رساله است كه در تاريخ الفى تأليف احمد بن نصر اللّه تتوى سندى ذكر آن بدين صورت آمده است: «آنچه از وى شهرت دارد رساله‌ايست مسمّى بميزان الحكم [ظ: ميزان الحكمة] در بيان يافتن قيمت چيزهاى مرصّع بدون كندن جواهر از آن ...» (نقل از حواشى چهار مقاله ص ٢١٩)؛ آقاى غلام حسين مصاحب، جبر و مقابله خيّام بانضمام تاريخ علوم رياضى ص ١٩٩ و ص ٢٠٢- ٢٠٣؛ مجله شرق شماره هشتم ص ٤٧٨ و بعد.

در باب تعيين وزن مخصوص اجسام و مساعى ابو حاتم مظفر بن اسماعيل اسفزارى در درّة الاخبار (ص ٨٠؛ تتمه صوان الحكمه ص ١١٩) آمده است: «... و عمل ميزان ارشميدس كى غشّ از عيار بدان تميز