قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٩٦ - باب هفتم

گشت‌ [١] آن مقدارى كه مانده باشد بيك دفعت برو ريزد و او [٢] بيك دفعت‌ [٣] بخويشتن كشد [٤] و بر افروزد [٥] و پس‌ [٦] فرو نشيند.

باب هفتم‌

[٧]- چراست كه شعله آتش از دور مهتر نمايد از ان مقدار كه اندر [٨] ذات خويش‌ [٩] باشد و ديگر چيزها از دور كهتر [١٠] نمايد.

جواب‌ [١١]- از بهر آن را كه گرد شعله آتش‌ [١٢] آن‌ [١٣] هوا كه بدو نزديكست‌ [١٤] بغايت روشنى‌ [١٥] باشد و چون از دور باشد [١٦] حسّ‌ [١٧] غلط [١٨]

[١] - س: و روغن بآخر رسيده و.

[٢] - م اين كلمه را ندارد.

[٣] - ت و س: دفعه.

[٤] - س: بخود كشد.

[٥] - س: برفروزد.

[٦] - س «و پس» را ندارد.

[٧] - چنين است در نسخه س. م و ت: ز.

[٨] - س: در.

[٩] - م: خويشتن.

[١٠] - تصحيح قياسى. م و ت: كم. س: كمتر.

[١١] - چنين است در نسخه س. م: ج. ت اين كلمه را ندارد.

[١٢] - س: از بهر آنكه در حوالى آتش.

[١٣] - ت: از.

[١٤] - س: نزديك باشد.

[١٥] - س: روشن.

[١٦] - س: نگرد.

[١٧] - س اين كلمه را ندارد.

[١٨] - س: غليظ.