قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٧٠ - باب هشتم

اندر مقابله اوست‌ [١] تا بدين سبب متقاطع‌ [٢] گردند بر يك نقطه و بگذرند [٣] از يكديگر [٤] چنانك شكل ايشان‌ [٥] چو [٦] دو مخروط گردد و سر هر دو مخروط [٧] بر يك نقطه بيكديگر [٨] متصل باشد [٩] و قاعده يك مخروط ببلور [١٠] متصل گردد [١١] و قاعده ديگر مخروط بدان جاى‌ [١٢] كه شعاع متلاشى‌ [١٣] گردد و احراق از آن‌ [١٤] نقطه است كه شعاعات آنجاى‌ [١٥] متقاطع‌ [١٦] همى‌گردد [١٧] چه حرارت آنجاى‌ [١٨] بيش باشد و شعاعات خورشيد [١٩] كه از

[١] - س: كه مقابل اوست.

[٢] - س: مقاطع.

[٣] - م: از يكديگر بگذرند.

[٤] - س: از يكديگر بگذرند.

[٥] - م: انسان. س اين كلمه را ندارد.

[٦] - م: خو. س: چون.

[٧] - م اين كلمه را ندارد.

[٨] - س: با هم (بجاى بيكديگر).

[٩] - س: باشند.

[١٠] - م: تبلور؟؟؟. ت: بلور.

[١١] - ت اين كلمه را ندارد. س: بود (بجاى متصل گردد)

[١٢] - م: بدانجا. س: بر يك نقطه.

[١٣] - از اين كلمه تا كلمه «متقاطع» از نسخه ت اصلا ساقطست.

[١٤] - س: بدان.

[١٥] - م و س: آنجا.

[١٨] - م و س: آنجا.

[١٦] - س: مقاطع.

[١٧] - س: ميگردد.

[١٩] - م: خرشيد.