قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٤١ - باب سوم

رطوبتى كه آنجاست و نيز رطوبت‌ [١] هوا كه بدو [٢] محيطست و از [٣] لطافت آن را قابلست‌ [٤] و اندرون او [٥] سرخست بسبب ناريتى‌ [٦] كه اندروست و بدين سبب بنفسجى رنگست‌ [٧] كه‌ [٨] از تركيب سرخ‌ [٩] و كبود لون بنفسجى‌ [١٠] آيد و بشب از آن سرخ همى‌نمايد [١١] كه لون شعاع روشنائى زردست و زرد و سرخ قريب نسبت‌ترند از كبود و سرخ چون زردى روشنائى‌ [١٢] بسرخى نيلوفر متصل همى‌گردد [١٣] و نيلوفر چون مشفّى‌ [١٤] همى‌گردد [١٥] از [١٦] روشنائى رنگ كبودى كه‌ [١٧] بر سطح نيلوفرست‌ [١٨] اندر ميان مستغرق‌

[١] - م: رطوبتى.

[٢] - س: بر او.

[٣] - ت: آن (بجاى از).

[٤] - ت: لطافت او ان قابلست.

[٥] - ت اين كلمه را ندارد.

[٦] - س: بارديتى.

[٧] - س: بنفش است.

[٨] - م اين كلمه را ندارد.

[٩] - م: صرخ.

[١٠] - س: بنفش.

[١١] - ت و س اين كلمه را ندارند.

[١٢] - ت: روشنائى يابد.

[١٣] - س اين كلمه را ندارد.

[١٤] - ت: مسفى. س: منتفى.

[١٥] - س: ميگردد.

[١٦] - ت اين كلمه را ندارد.

[١٧] - ت: در (بجاى بر).

[١٨] - س: سطح اوست.