قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٣٢ - باب چهاردهم

جواب‌ [١]- از بهر آنك‌ [٢] چون انگشت بقاطع‌ [٣] پيچيده همى‌گردد [٤] آن را بدو چيز همى‌ [٥] ادراك كند تا [٦] چنان پندارد كه دو است و [٧] مثال اين آنست كه هرگاه كه‌ [٨] مردم‌ [٩] خود را احول‌ [١٠] بعمد [١١] كند و بچيزى نگرد آن چيز را [١٢] دو بيند از بهر آنك‌ [١٣] دو شعاع چشم بر يك دگر [١٤] متقاطع همى‌گردد [١٥] چنانك شعاع چشم راست بسوى‌ [١٦] چپ رود و [١٧] شعاع چشم چپ سوى راست رود [١٨] و بدان‌ [١٩] چيز رود و آن را [٢٠] ادراك كند [٢١]

[١] - چنين است در نسخه س. م: ج. ت اين كلمه را ندارد.

[٢] - ت: از بهر آن را كه.

[٣] - ت: متقاطع. س: مقاطع.

[٤] - ت: ميشود.

[٥] - س اين كلمه را ندارد.

[٦] - س: و (بجاى تا).

[٧] - اين حرف از نسخه س افتاده است.

[٨] - ت اين كلمه را ندارد.

[٩] - م و ت: مردم احول.

[١٠] - م و ت: مردم احول.

[١١] - م و ت: تعمّد. س اين كلمه را ندارد.

[١٢] - اين كلمه از نسخه م افتاده است.

[١٣] - ت: آنكه. س: آنكه آن را كه.

[١٤] - ت و س: يكديگر.

[١٥] - ت: مى.

[١٦] - م: سوى.

[١٧] - از اينجا تا «و آن چيز» از نسخه ت افتاده است.

[١٨] - س اين كلمه را ندارد.

[١٩] - م و س: و آن چيز را كه.

[٢٠] - م و س: و آن چيز را كه.

[٢١] - م: كنند.