هوا بيشتر قطع كند از برودت هوا سرد گردد از بهر آن چو [١] دست اندر مقابله دهان‌ [٢] برى دور از دهان سرد بود و چون دست بدهان نزديك برى‌ [٣] و بدمى گرم‌ [٤] بود پس معلوم شد [٥] كه هوا يابد [٦] سرد شود [٧].

باب چهاردهم‌

[٨]- چراست كه‌ [٩] انگشت ميانه بر پشت‌ [١٠] سبّابه نهى تا [١١] بر يكديگر پيچد پس حبّه يا دانه‌ [١٢] حمّص‌ [١٣] بر كف ديگر دست نهى و اين دو سر انگشت كه بر يكديگر پيچيده است بر [١٤] دانه‌ [١٥] حمّص بر كف دست بگردانى چنان دانى كه دو حمّص‌ [١٦] است زير انگشت‌ [١٧] و چون انگشت پيچيده نباشد يكى دانى. [١٨]

[١] - س: آنكه چون.

[٢] - اين كلمه از نسخه ت و س افتاده است.

[٣] - ت: آرى. س: برى گرم.

[٤] - ت: آرى. س: برى گرم.

[٥] - س: باشد.

[٦] - م: بايد تا. س: مى‌بايد كه.

[٧] - م: بود. س: سرد شود ...

[٨] - م و ت: يد.

[٩] - ت: چرا كه. س: چراست كه چون.

[١٠] - اين كلمه از نسخه م افتاده است.

[١١] - از اين كلمه تا «و اين دو» از نسخه س افتاده است.

[١٢] - ت: يك دانه.

[١٣] - م: جمص.

[١٤] - س افزوده: آن.

[١٥] - س: دانه نهى ديگر دانى چنان نمايند كه دو نخود.

[١٦] - س: دانه نهى ديگر دانى چنان نمايند كه دو نخود.

[١٧] - ت: كه زير انگشت است.

[١٨] - س: يكى نمايد.