قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٢٧ - باب يازدهم

زيرين‌ [١] نيست و بعضى را هست‌ [٢].

جواب‌ [٣]- از بهر آنك‌ [٤] هر حيوانى كه او را قرن باشد [٥] دندان پيش‌ [٦] زيرين نيست‌ [٧] و هر كرا [٨] قرن نيست دندان پيش زيرين هست مگر استر [٩] كه او اندر خلقت اندك دندانست چنانك بعضى از حيوان‌ [١٠] كه ايشان را عضوى از اعضا نباشد اما هر حيوانى كه او را قرنست دندان پيش زيرين‌ [١١] نباشد [١٢] سبب‌ [١٣] آنست كه طبيعت مادّه دندان نگاه داشت تا اندر قرن‌ [١٤] بكار برد چه اهم طبيعت را قرن بود [١٥] بمنزلت سلاح‌ [١٦] از غايت‌

[١] - ت: بيش زيرين. س: زيرين بپش.

[٢] - س: را زير و بالاست.

[٣] - چنين است در نسخه س. م و ت اين كلمه را ندارند.

[٤] - ت و س: از بهر آنكه. م: از براى آنك.

[٥] - ت: قرن هست. س: قرنيست.

[٦] - ت: دندان نيش زيرين. پس: پس دندان زيرين ندارد.

[٧] - ت: نيست مگر اشتر را كه او اندر خلقت اندك دندانست چنانكه بعضى از حيوان كه ايشان را.

[٨] - از اينجا تا «سبب آنست» اصلا از نسخه س و تا «مگر استر» از نسخه ت افتاده است.

[٩] - ت: مگر اشتر.

[١٠] - دو كلمه «از حيوان» در نسخه م نيامده است.

[١١] - م: زيرين پيش.

[١٢] - ت: ندارد.

[١٣] - س: و سبب.

[١٤] - س: شاخ.

[١٥] - ت و س: بود كه.

[١٦] - ت و س: سلاحست.