قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٢٥ - باب دهم

بروشنائى و صحرا بيرون‌ [١] اين مرغ قصد كند و بدان سوراخ بيرون شود از تاريكى‌ [٢] فراشه را همين صورت بندد [٣].

باب دهم‌

- چراست كه‌ [٤] مردم مفاجا [٥] از بيم يا از دشمنى بگريزد سوى دست چپ گرايد و چون ايمن گردد روى بدان جانب‌ [٦] نهد كه خواهد [٧].

جواب- از بهر آنك‌ [٨] نيمه چپ از مردم ضعيف‌ترست از نيمه راست چون‌ [٩] مردم‌ [١٠] بطبع از چيزى نفرت گيرد و [١١] بدود بغايت دويدن آنچ تواند [١٢] لابد [١٣] گام راست سبك‌تر و فراخ‌تر نهاده آيد چه آن پاى قوى‌ترست و گام چپ گران‌تر و [١٤] تنگ‌ [١٥] تر نهاده آيد از آنك‌ [١٦] پاى‌

[١] - م اين كلمه را ندارد.

[٢] - س: و حال فراشه همين است ...

[٣] - س: و حال فراشه همين است ...

[٤] - ت: چرا كه.

[٥] - س: ناگاه.

[٦] - ت: سوى.

[٧] - ت: كه صواب بيند.

[٨] - ت: از آنكه. س: كه.

[٩] - ت: و چون.

[١٠] - اين كلمه از نسخه س ساقط شده است.

[١١] - ت اين حرف را ندارد.

[١٢] - ت: آنچه تواند. س اين دو كلمه را ندارد.

[١٣] - س: لاجرم.

[١٤] - س: گرانتر و گام.

[١٥] - در جميع نسخه‌ها: تنك (ظاهرا برسم الخط قديم).

[١٦] - ت: از آنكه. س: كه.