همان وزن باشد [١] پس آنگاه بتوان دانست كه كشتى اندر آب بدان مقدار فرو رود و جاى گيرد كه‌ [٢] اگر آن جاى‌ [٣] را [٤] پر آب كنند آن آب هم ثقل كشتى باشد.

باب دوازدهم‌

[٥]- چراست كه‌ [٦] روشنائى‌ [٧] ماه خالص‌ [٨] تر و سپيد [٩] تر از روشنائى‌ [١٠] خورشيدست. [١١] جواب‌ [١٢]- از بهر آن را كه‌ [١٣] بروز از [١٤] حرارت خورشيد [١٥] بخارات و هباآت‌ [١٦] از زمين برخيزد [١٧] و غبار از حركات مردمان‌ [١٨] و ديگر

[١] - م و ت: دارند.

[٢] - س اين كلمه را ندارد.

[٣] - س: جا.

[٤] - س اين كلمه را ندارد.

[٥] - چنين است در نسخه س. م و ت: يب.

[٦] - چنين است در نسخه س. م و ت: چرا كه.

[٧] - م: روشنايى (برسم الخط قديم).

[١٠] - م: روشنايى (برسم الخط قديم).

[٨] - م: خالف.

[٩] - س: سفيد.

[١١] - م: خرشيدست. س: آفتابست.

[١٢] - چنين است در نسخه س. م: ج. ت اين كلمه را ندارد.

[١٣] - س: از بهر آنكه.

[١٤] - س اين كلمه را ندارد.

[١٥] - م: خرشيد. س: آفتاب.

[١٦] - چنين است در نسخه ت. م: هبات؟؟؟؟. س: هيات. هباء كسماء گرد و غبار هوا كه از روزن پيدا آيد در آفتاب و بدود ماند يا غبار ريزهاى خاك بلند رفته و پراكنده بر زمين ... اهباء جمع (منتهى الارب).

[١٧] - س: برانگيزد.

[١٨] - س: حركت خلايق.