ث- همان گونه كه امّت، در آغازگرى جنگ نيازمند اطاعت از رهبرى است، در مورد امورى همچون انضباط نظامى نيز نيازمند آن خواهد بود زيرا اگر بر فرماندهى نظامى تمرّد شود، جدايى وشكست پديد مى‌آيد وبه همين سبب خداوند مى‌فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ* وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَاتَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا... [٢].

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اگر به فوجى از دشمن برخورديد پايدارى كنيد و خدا را فراوان ياد كنيد باشد كه پيروز شويد. از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با يكديگر به نزاع برنخيزيد كه ناتوان شويد و مهابت و قوّت شما برود صبر پيشه گيريد...»

ج- كنار كشيدن از جنگ به بهانه‌هاى پوچ، به هلاكت، منجرّ مى‌شود. مگرنه اينكه جنگ به صلاح جامعه و در دفاع از حقوق آن است؟ پس ستمى در آن به زيانى سترگ كشيده خواهد شد. خداوند متعال مى‌فرمايد:

انفِرُوا خِفَافاً وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ* لَوْ كَانَ عَرَضاً قَرِيباً وَسَفَراً قَاصِداً لَاتّبَعُوكَ وَلكِن بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ‌ [٣].

«به جنگ برويد خواه بر شما آسان باشد خواه دشوار و با مال و جان خويش در راه خدا جهاد كنيد و اگر بدانيد خير شما دراين است* اگر متاعى دست يافتنى بود يا سفرى بود نه چندان دراز، از پى تو مى‌آمدند ولى اكنون كه راه، دراز شده است پيمودنش را دشوار مى‌انگارند. و به خدا قسم مى‌خورند كه اگر مى‌توانستيم همراه شما بيرون مى‌آمديم اينان تن به هلاكت مى‌سپارند خدا مى‌داند كه دروغ مى‌گويند.»

[١] - سوره مائده، آيه ٢١.

[٢] - سوره انفال، آيات ٤٥- ٤٦.

[٣] - سوره توبه، آيات ٤١- ٤٢.