ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٧ - بخش دوم- حق، محور ايمان

است؟ آيا ملاكى جز هوى و هوس در ميان مى‌باشد؟ خداوند متعال مى‌فرمايد:

... أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى‌ أَشَدِّ الْعَذَابِ... [١].

«... آيا به بعضى از كتاب ايمان مى‌آوريد و بعض ديگر را انكار مى‌كنيد؟ پاداش كسى كه چنين كند در دنيا جز خوارى نيست و در روز قيامت به سخت‌ترين شكل، عذاب مى‌بيند...»

١٠- آنها به آنچه نفْسشان ميل ندارد كفر مى‌روزند پس ملاك آنها همان هواى نفسانى است. خداوند مى‌فرمايد:

... أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لَاتَهْوَى‌ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقاً تَقْتُلُونَ‌ [٢].

«و هرگاه پيامبرى آمد و چيزهايى آورد كه پسند نفس شما نبود سركشى كرديد، و گروهى را دروغگو خوانديد و گروهى را كشتيد.»

١١- گاهى فضاى كشمكش با اهل كتاب برخى از مؤمنان را وامى‌دارد به كتابى كه اهل كتاب به آن ايمان دارند كفر ورزند تا بدين وسيله، كفر اين جماعت به باورهايمان را انتقام كشيده باشند. هرگز، ما به تمامى حق ايمان داريم- خواه برايشان نازل شده باشد يا بر ما- زيرا ملاك ايمان، همان حق است. خداوند مى‌فرمايد:

وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلهُنَا وَإِلهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ‌ [٣].

«با اهل كتاب، جز به نيكوترين شيوه‌اى مجادله نكنيد، مگر با آنها كه ستم پيشه كردند. و بگوئيد به آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر شما نازل شده است ايمان آورده‌ايم. و خداى ما و خداى شما يكى است و ما در برابر او گردن نهاده‌ايم.»

١٢- مادامى كه آدمى ايمان به همه حق را فرا چنگ نياورده ادّعاى ايمان او باطل‌