خواهد بود (زيرا او هوى و هوس خود را با نام ايمان پرستيده است) و چنين شخصى متديّن به دين حق تلقّى نمى‌شود و حتّى اگر ادّعا كند كه از اهل كتاب است سزاوار جنگ مى‌باشد تا با حقارت جزيه بپردازد. خداوند متعال مى‌فرمايد:

قَاتِلُوا الَّذِينَ لَايُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلَايُحَرِّمُونَ مَاحَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى‌ يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ‌ [١].

«با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز قيامت ايمان نمى‌آورند و چيزهايى را كه خدا و پيامبرش حرام كرده است بر خود حرام نمى‌كنند و دين حق را نمى‌پذيرند جنگ كنيد، تا آنگاه كه به دست خود در عين مذلّت جزيه بدهند.»

در اينجا ايمان در برجسته‌ترين چهره‌اش رخ مى‌نمايد، زيرا ايمان حقيقى، همان ايمانى است كه از ايمان به خدا و روز رستاخيز به ايمان به همه پيامبران و در پيشاپيش آنها خاتم پيامبران محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله و آخرين كتاب آسمانى يعنى قرآن كريم كشيده مى‌شود.

١٣- امّا كافران از اهل كتاب كه ايمان را بازيچه پنداشته‌اند به يكديگر مى‌گويند:

وَقَالَت طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ‌ [٢].

«طايفه‌اى از اهل كتاب گفتند: در اوّل روز به آنچه بر مؤمنان نازل شده است ايمان بياوريد و در آخر روز انكارش كنيد، تا مگر از اعتقاد خويش باز گردند.»

١٤- قرآن آنها را چنين توصيف مى‌كند كه از هوى و هوسشان پيروى مى‌كنند، زيرا ايشان آيات الهى را تكذيب كرده‌اند، در غير اينصورت پس چرا بايد آياتى را كه حق است تكذيب كنند، آيا جز از اين روست كه آنها از هوى و هوس خود پيروى مى‌كنند. خداوند مى‌فرمايد:

... وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَايُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ... [٣].

[١] - سوره توبه، آيه ٢٩.

[٢] - سوره آل عمران، آيه ٧٢.

[٣] - سوره انعام، آيه ١٥٠.