ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٠٢ - بخش سوم- فرمانبرى از خدا، وسيله برتر

«مردان مؤمن و زنان مؤمن دوستان يكديگرند. امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند، و نماز مى‌گزارند و زكات مى‌دهند و از خدا و پيامبرش فرمانبردارى مى‌كنند. خدا اينان را رحمت خواهد كرد...»

ت- طاعت موجب فروفرستاده شدن رحمت الهى است. خداوند مى‌فرمايد:

وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ‌ [١].

«و از خدا و رسول اطاعت كنيد تا مگر مشمول رحمت شويد.»

ث- امّا سركشى در برابر خدا عاقبت بدى در پيش دارد كه شايسته است از آن بر حذر باشيم. خداوند متعال دراين باره مى‌فرمايد:

وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا... [٢]

«خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد و پروا كنيد...»

ج- از حقايق طاعت، استجابت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و روى برنتافتن از او پس از شنيدن دعوت وى مى‌باشد، زيرا اين به مثابه سركشى از خدا و روى برتافتن از او قلمداد مى‌شود.

خداوند متعال مى‌فرمايد:

... أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ‌ [٣].

«... از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و در حالى كه سخن او را مى‌شنويد از او روى بر نگردانيد.»

چ- گاهى برخى از افراد براى توجيه سركشىِ خود بهانه‌هاى پوچى را دستاويز قرار مى‌دهند و مثلًا مى‌گويند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله توجّه كافى به ايشان نداشته است، هرگز چنين نيست، زيرا پيامبر اكرم، مسؤوليّت رويگردانى آنها را بر دوش ندارد، بلكه خود ايشان در روز قيامت در برابر وظايف فرمانبرى‌اى كه بر دوششان نهاده شده مسؤول خواهند بود.

خداوند مى‌فرمايد:

قُلْ‌أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُواالرَّسُولَ فَإِن‌تَوَلَّوْا فَإِنَّمَاعَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُم مَا حُمِّلْتُمْ... [٤].