ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٠٤ - بخش سوم- فرمانبرى از خدا، وسيله برتر

فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ‌ [١].

«پس نماز بگزاريد و زكات دهيد وا ز خدا و پيامبرش اطاعت كنيد كه خدا به كارهايى كه مى‌كند آگاه است.»

ر-... وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ... [٢].

«... نماز بگزاريد و زكات بدهيد واز خدا و پيامبرش اطاعت كنيد...»

بدين ترتيب نماز و زكات، دو محور ثابت شريعت درخشان اسلام هستند، در حالى كه فرمانبرى از رسول همان محور ولايت الهى مربوط به امور متغيّر خواهد بود. از اين آيه استفاده مى‌كنيم كه فرمانبرى بر زنان نيز چونان مردان، واجب است.

اين درباره آيات، امّا درباره احاديث شريف بايد گفت كه احاديث فراوانى در دست است كه اطاعت را محور ايمان و دليل صدق آن معرفى مى‌كنند. از جمله آنها احاديث شريف زير مى‌باشند:

يك- در خبر زنديقى كه از اميرالمؤمنين عليه السلام درباره تناقضى سؤال كرد كه به زعم خودش در قرآن يافته بود و عرض كرد: مى‌بينم كه قرآن مى‌گويد:

فَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ... [٣].

«هركس كه كارى شايسته كند و ايمان آورده باشد كوشش او را ناسپاسى نيست...»

و باز مى‌فرمايد:

وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَن تَابَ... [٤].

«هر كس كه توبه كند مى‌آمرزمش...»

امام عليه السلام فرمود: «امّا اين سخن پروردگار: فَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ‌ و اين سخن پروردگار: وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً