ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٣ - اوّل- توحيد خدا در عبادت

«كه جز خداى يكتا را نپرستيد من از جانب او بيم دهنده شما ونيز مژده دهنده‌اى براى شمايم.»

ب- همچنين اين مفهوم بر زبان خاتم پيامبران، حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و در فراخوان پير پيامبران، حضرت نوح عليه السلام جارى شده و نيز رسالت هود عليه السلام به سوى مردم عاد و صالح عليهما السلام به سوى ثمود و شعيب عليه السلام به سوى مردم ايْكه، و فراخون ابراهيم، موسى، عيسى عليهم السلام و ديگر پيامبران را تشكيل داده است. خداوند دراين باره چنين مى‌فرمايد:

أَن لَاتَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ‌ [١].

«كه جز خداى يكتا را نپرستيد، زيرا از عذاب روز سخت قيامت بر شما بيمناكم.»

پ- همچنين اين مفهوم وصيّت پيامبران به فرزندان خود را نيز شامل مى‌شود، آنجا كه خداوند مى‌فرمايد:

أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِى قَالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَإِلهَ آبائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلهاً وَاحِداً وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ‌ [٢].

«آيا شما حاضر بوديد آنگاه كه مرگ يعقوب فرارسيد و به فرزندانش گفت: پس از من چه چيز را مى‌پرستيد؟ گفتند: خداى تو و خداى نياكان تو ابراهيم، اسماعيل و اسحاق را به يكتايى مى‌پرستيم و در برابر او تسليم هستيم.»

ابوبصير مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام درباره تعريف عبادتى سؤال كردم كه اگر كسى آن را به جاى آورد عبادت را به حق به جاى آورده است؟ امام عليه السلام فرمود: «نيّت خوب در اطاعت خداوند. [٣]»

ت- از سويى اين سخن همه دعوتهاى الهى را در سطح ايمان به خداوند يكتا گردهم مى‌آورد. پس خداوند جهانيان همان رب، همان سلطان و همان ولى است و هيچ‌كس در ربوبيّت، يا سلطه و يا ولايت با او شريك نمى‌باشد.