الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٥ ص
(٢)
٥١ ص
(٣)
٩١ ص
(٤)
١١٥ ص
(٥)
١٣٣ ص
(٦)
١٧٩ ص
(٧)
٢١٧ ص
(٨)
٢٨١ ص
(٩)
٣٠٥ ص
(١٠)
٣٣١ ص
(١١)
٥ ص
(١٢)
٧ ص
(١٣)
٩ ص
(١٤)
١٢ ص
(١٥)
١٣ ص
(١٦)
١٨ ص
(١٧)
١٩ ص
(١٨)
٢١ ص
(١٩)
٢٦ ص
(٢٠)
٣٦ ص
(٢١)
٤٣ ص
(٢٢)
٤٦ ص
(٢٣)
٤٧ ص
(٢٤)
٤٩ ص
(٢٥)
٥٠ ص
(٢٦)
٥١ ص
(٢٧)
٥٣ ص
(٢٨)
٥٤ ص
(٢٩)
٥٦ ص
(٣٠)
٦٣ ص
(٣١)
٦٣ ص
(٣٢)
٦٨ ص
(٣٣)
٧٠ ص
(٣٤)
٧٤ ص
(٣٥)
٧٩ ص
(٣٦)
٨٠ ص
(٣٧)
٨١ ص
(٣٨)
٨٢ ص
(٣٩)
٨٤ ص
(٤٠)
٨٥ ص
(٤١)
٩١ ص
(٤٢)
٩٣ ص
(٤٣)
٩٤ ص
(٤٤)
٩٥ ص
(٤٥)
٩٨ ص
(٤٦)
٩٩ ص
(٤٧)
١٠١ ص
(٤٨)
١٠٢ ص
(٤٩)
١٠٢ ص
(٥٠)
١٠٦ ص
(٥١)
١٠٧ ص
(٥٢)
١١٥ ص
(٥٣)
١١٧ ص
(٥٤)
١١٧ ص
(٥٥)
١١٩ ص
(٥٦)
١٢٠ ص
(٥٧)
١٣١ ص
(٥٨)
١٣٣ ص
(٥٩)
١٣٥ ص
(٦٠)
١٣٧ ص
(٦١)
١٣٨ ص
(٦٢)
١٣٩ ص
(٦٣)
١٣٩ ص
(٦٤)
١٤٠ ص
(٦٥)
١٤٠ ص
(٦٦)
١٤٢ ص
(٦٧)
١٤٣ ص
(٦٨)
١٤٥ ص
(٦٩)
١٤٦ ص
(٧٠)
١٤٧ ص
(٧١)
١٤٨ ص
(٧٢)
١٤٩ ص
(٧٣)
١٥٠ ص
(٧٤)
١٥١ ص
(٧٥)
١٥١ ص
(٧٦)
١٥٣ ص
(٧٧)
١٥٦ ص
(٧٨)
١٥٨ ص
(٧٩)
١٥٩ ص
(٨٠)
١٦٠ ص
(٨١)
١٦٧ ص
(٨٢)
١٧٩ ص
(٨٣)
١٨١ ص
(٨٤)
١٨٥ ص
(٨٥)
١٨٨ ص
(٨٦)
١٩٠ ص
(٨٧)
١٩٣ ص
(٨٨)
١٩٥ ص
(٨٩)
١٩٨ ص
(٩٠)
٢٠١ ص
(٩١)
٢٠٣ ص
(٩٢)
٢٠٥ ص
(٩٣)
٢١٠ ص
(٩٤)
٢١١ ص
(٩٥)
٢١٧ ص
(٩٦)
٢١٩ ص
(٩٧)
٢٢٠ ص
(٩٨)
٢٢٤ ص
(٩٩)
٢٢٧ ص
(١٠٠)
٢٣٦ ص
(١٠١)
٢٣٧ ص
(١٠٢)
٢٤٠ ص
(١٠٣)
٢٤٢ ص
(١٠٤)
٢٤٣ ص
(١٠٥)
٢٤٥ ص
(١٠٦)
٢٤٦ ص
(١٠٧)
٢٤٧ ص
(١٠٨)
٢٥١ ص
(١٠٩)
٢٥١ ص
(١١٠)
٢٥٢ ص
(١١١)
٢٦٠ ص
(١١٢)
٢٦١ ص
(١١٣)
٢٦٣ ص
(١١٤)
٢٦٥ ص
(١١٥)
٢٦٦ ص
(١١٦)
٢٦٧ ص
(١١٧)
٢٦٧ ص
(١١٨)
٢٦٨ ص
(١١٩)
٢٧٠ ص
(١٢٠)
٢٧١ ص
(١٢١)
٢٧١ ص
(١٢٢)
٢٧٧ ص
(١٢٣)
٢٧٨ ص
(١٢٤)
٢٧٩ ص
(١٢٥)
٢٨١ ص
(١٢٦)
٢٨٣ ص
(١٢٧)
٢٨٨ ص
(١٢٨)
٢٩٠ ص
(١٢٩)
٢٩٢ ص
(١٣٠)
٢٩٤ ص
(١٣١)
٢٩٥ ص
(١٣٢)
٢٩٧ ص
(١٣٣)
٣٠٠ ص
(١٣٤)
٣٠١ ص
(١٣٥)
٣٠٢ ص
(١٣٦)
٣٠٢ ص
(١٣٧)
٣٠٥ ص
(١٣٨)
٣٠٧ ص
(١٣٩)
٣٠٩ ص
(١٤٠)
٣١٣ ص
(١٤١)
٣١٤ ص
(١٤٢)
٣١٦ ص
(١٤٣)
٣١٩ ص
(١٤٤)
٣٢٣ ص
(١٤٥)
٣٢٦ ص
(١٤٦)
٣٣١ ص
(١٤٧)
٣٣٣ ص
(١٤٨)
٣٣٥ ص
(١٤٩)
٣٣٦ ص
(١٥٠)
٣٣٧ ص
(١٥١)
٣٣٨ ص
(١٥٢)
٣٣٩ ص
(١٥٣)
٣٤٣ ص
(١٥٤)
٣٤٤ ص
(١٥٥)
٣٤٥ ص
(١٥٦)
٣٤٦ ص
(١٥٧)
٣٤٧ ص
(١٥٨)
٣٤٧ ص
(١٥٩)
٣٤٨ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ١٤١

يطل مقامهما (حتى جاء اثنان من الأوس مسرعين إلى دار النبي، وهما: معن بن عدي، وعويم بن ساعدة. وكان بينهما وبين سعد الخزرجي المرشح للخلافة موجدة قديمة، فأخذ معن بيد عمر بن الخطاب، ولكن عمر مشغول بأعظم أمر، فلم يشأ أن يصغي إليه، لولا أنه كان يبدو على معن الإهتمام، إذ يقول له: (لا بد من قيام)، فأسرَّ إليه باجتماع الأنصار، ففزع أشد الفزع.

وهو الآخر يصنع بأبي بكر ما صنع معن معه، فيسر إلى أبي بكر بالأمر، وهو يفزع أيضاً أشد الفزع.

فذهبا يتقاودان مسرعين إلى حيث مجتمع الأنصار، وتبعهما أبو عبيدة بن الجراح، فتماشوا إلى الأنصار ثلاثتهم.

أما علي ومن في الدار، وفي غير الدار من بني هاشم، وباقي المهاجرين والمسلمين، فلم يعلموا بكل الذي حدث، ولا بما عزم عليه أبو بكر وعمر.

ألم تكن هذه الفتنة التي فزع لها أبو بكر وعمر أشد الفزع ـ على حد تعبيرهم ـ تعم جميع المسلمين بخيرها وشرها، وأخص ما تخص علياً (عليه السلام)، ثم بني هاشم؟

أوليس من الجدير بهما أن يوقفاهم على جلية الأمر، ليشاركوهما في إطفاء نار الفتنة الذي دعاهما إلى الذهاب إلى مجتمع الأنصار مسرعين؟!

ثم لماذا يخص عمر أبا بكر بالإسرار إليه دون الناس، ثم أبا عبيدة)؟[١].


[١] السقيفة للشيخ محمد رضا المظفر (نشر مكتبة الزهراء ـ قم) ص١٢٠ و ١٢١.